Μετά από το post μου με τίτλο: "Συναντήσεις μου με famous και λιγότερο famous σε συνέδρια και όχι μόνο", σκέφτηκα να ψάξω και ομαδικές φωτογραφίες από τα συνέδρια του εξωτερικού που έχω συμμετάσχει ως ανάμνηση. Υπάρχουν και τα συνέδρια FOSSCOMM στην Ελλάδα, αλλά ίσως γράψω κάτι όταν πλησιάζει ο καιρός να συμμετάσχω στο επόμενο FOSSCOMM.

Έχουμε και λέμε:

2011

Το desktop summit διεξήχθη για τελευταία φορά το 2011 στο Βερολίνο. Είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το Βερολίνο. Επίσης είναι η πρώτη φορά που βγαίνω στο εξωτερικό μετά από ένα χρόνο που είχαμε ξεκινήσει την κοινότητα openSUSE στην Ελλάδα μαζί με τον Κώστα.

2012

Το 2012 συμμετείχα ως εθελοντής στο παγκόσμιο συνέδριο openSUSE στην Πράγα. Συμμετείχαμε πολλοί Έλληνες (δείτε παρακάτω) επειδή την επόμενη χρονιά θα διοργανώναμε στην Θεσσαλονίκη το αντίστοιχο συνέδριο.


Η ομάδα των Ελλήνων
Το συνέδριο ήταν συνδιοργάνωση με άλλα 2 συνέδρια.

2013

Την χρονιά αυτή, το παγκόσμιο συνέδριο openSUSE διοργανώθηκε στην Θεσσαλονίκη. Συμμετείχα ενεργά τόσο στην οργάνωσή του όσο και στην διάρκειά του, με την διαχείριση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

2014

Το παγκόσμιο συνέδριο openSUSE διοργανώθηκε στο Dubrovnik στην Κροατία. Έχοντας αποκτήσει εμπειρία, μου ανατέθηκε ο ρόλος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

2015

Το 2015 συμμετείχα στο συνέδριο ownCloud στο Βερολίνο. Ήταν η χρονιά που είχα κάνει πολλές παρουσιάσεις και αρκετή προώθηση του ownCloud στην Ελλάδα. Είχα κερδίσει την συμμετοχή μου στο συνέδριο μέσω της πλατφόρμας προώθησης που χρησιμοποιούσε εκείνη την εποχή το ownCloud.

2016

Το 2016 συμμετείχα σε δυο συνέδρια. Ο λόγος ήταν ο διαχωρισμός-διάσπαση σε ownCloud και Nextcloud (είναι δυο διαφορετικές εταιρίες με δυο εντελώς διαφορετικά projects).

Αρχικά ως προσκεκλημένος του ownCloud.


Στη συνέχεια ως προσκεκλημένος-εθελοντής του Nextcloud.

2017

Το 2017 συμμετείχα στο συνέδριο Nextcloud στο Βερολίνο. Ήταν ιδιαίτερη χαρά μου γιατί συμμετείχαν και 2 Έλληνες μαζί μου.


Σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλα...

Το συνέδριο SUSECon είναι το παγκόσμιο συνέδριο της εταιρίας SUSE. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι υπάλληλοι καθώς και πελάτες της πληρώνοντας εισιτήριο. Πραγματοποιείται είτε στην Ευρώπη, είτε στην Αμερική.

Η εταιρία SUSE στηρίζει την διανομή openSUSE.

Τα τελευταία χρόνια, η έναρξη των συνεδρίων SUSECon γίνεται με κάποιο χιτάκι της εποχής, με λόγια περί ανοικτού λογισμικού και SUSE. Δείτε την λίστα παρακάτω (θα ανανεώνεται):

2017






2016



Behind the scenes


Lip sync







SUSECon 2015 in Amsterdam



Lip sync




Behind the scenes


2014



Lip sync


LEGO











2013





Lip sync




2012

Lip sync

Το Budgie είναι ένα από τα εξωτικά γραφικά περιβάλλοντα. Πρωτοξεκίνησε το 2013 και υιοθετήθηκε από λίγες διανομές. Έχει καταπληκτική ομοιότητα με το MAC OSX.


Έχει σχεδιαστεί για τον σύγχρονο χρήστη και εστιάζει στην απλότητα και την κομψότητα. Η απλότητα και η ομορφιά του το καθιστούν εκλυστικό στον μέσο χρήστη και είναι μια καλή εναλλακτική για την χρήση του ως γραφικό περιβάλλον.


Το Budgie έχει επιλεχτεί από το Solus. Το Solus παρέχει επίσημη υποστήριξη για το openSUSE μέσω του OBS.


Η εγκατάσταση στο openSUSE Tumbleweed είναι απλή. Μπορείτε να το εγκαταστήσετε πάνω από το GNOME και να το έχετε ως εναλλακτικό γραφικό περιβάλλον είτε να κάνετε εγκατάσταση minimal γραφικού περιβάλλοντος και στη συνέχεια να το ενεργοποιήσετε ως κύριο γραφικό περιβάλλον. Η εγκατάσταση γίνεται με την εντολή:


Εναλλακτικά μπορείτε να επισκεφθείτε την διεύθυνση

https://geckolinux.github.io/

Και να κατεβάσετε το αντίστοιχο ISO και να το δοκιμάσετε πριν το εγκαταστήσετε.

ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Το παρόν άρθρο αποτελεί ένα σύνολο των ενεργειών που προτείνονται μετά την εγκατάσταση της έκδοσης openSUSE Leap. Επειδή είναι σχεδόν ίδια με την openSUSE Tumbleweed, σε ορισμένα σημεία θα υπάρχουν σύνδεσμοι σε προηγούμενα άρθρα.

Η έκδοση Leap αποτελεί την πρώτη υβριδική έκδοση. Τα βασικά εργαλεία τα παρέχει η SUSE (με όλες τις αναβαθμίσεις που παρέχει στους εταιρικούς πελάτες της) ενώ το γραφικό περιβάλλον το συντηρεί η κοινότητα openSUSE.

Οι ενέργειες που αναφέρω ΔΕΝ είναι απαραίτητες για να λειτουργήσει ο υπολογιστής σας. Οι περισσότερες ενέργειες είναι προσωπικές επιλογές.

ΛΗΨΗ
Η λήψη του του ISO γίνεται από την ιστοσελίδα https://www.opensuse.org/. Η κοινότητα προτείνει να χρησιμοποιήσετε το DVD ή καλύτερα το NET install ώστε να ληφθούν οι τελευταίες ενημερώσεις του λογισμικού. Δεν υπάρχει live DVD της Leap, οπότε για να δείτε οπτικά πως φαίνεται, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα https://en.opensuse.org/Screenshots.
H μόνη αρχιτεκτονική που θα υποστηρίζεται στην Leap είναι η 64bit. Εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε 32bit, επιλέξτε το openSUSE Tumbleweed.


ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Η εγκατάσταση δεν διαφέρει από τις άλλες εκδόσεις. Θα εστιάσω σε 3 σημεία.

1. Γλώσσα: Εάν εγκαθιστάτε από το DVD, μπορείτε στην αρχή που σας εμφανίζει την άδεια χρήσης, να επιλέξετε Ελληνικά. Σε περίπτωση που είστε από NET install, καλύτερα να επιλέξετε Αγγλικά και στη συνέχεια να αλλάξετε σε Ελληνικά.
2. Γραφικό περιβάλλον: Σε περίπτωση που χρησιμοποιείτε το DVD, είναι διαθέσιμα τα GNOME, KDE, XFCE, LXDE, ICEWM, server. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείτε το NET Install μπορείτε να επιλέξετε και το Enlightenment ενώ υπάρχει και η δυνατότητα να εγκαταστήσετε το MATE (επιλέξτε Minimal και στην περίληψη, πατήστε το link Software. Στην οθόνη που θα βγάλει, επιλέξτε αυτά που βλέπετε και στην εικόνα. Όταν ανοίξει, μπείτε στο YaST και αλλάξτε το twm σε lightDM).
3. Κατατμήσεις: Γενικά προτείνονται 3 κατατμήσεις. Εάν κάνετε νέα εγκατάσταση, πατώντας απλά το Επόμενο, θα δημιουργηθούν 3 κατατμήσεις (root, swap, home). Τα ερωτήματα προκύπτουν όταν έχετε και windows. Πάλι θα σας προτείνει κάτι που είναι βιώσιμο. Τέλος, σε περίπτωση που επιθυμείτε διαφορετικό σύστημα αρχείων από το προτεινόμενο, απλά μπορείτε να μεταβείτε στο Expert Partitioner και να αλλάξετε ότι θέλετε από σύστημα αρχείων ή και μέγεθος κατάτμησης.
4. Όσον αφορά το openSUSE Tumbleweed, ο εγκαταστάτης που περιέχει το Live ISO, είναι του NET Install. Οπότε πρέπει να είστε σε δίκτυο για να κάνετε την εγκατάσταση.

Σε περίπτωση που έχετε κάποιον άλλο υπολογιστή και θέλετε να έχετε τα ίδια προγράμματα, μπορείτε να ακολουθήσετε τις οδηγίες του άρθρου.


ΓΡΑΦΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ
Όπως προαναφέρθηκε, υπάρχον αρκετά δημοφιλή γραφικά περιβάλλοντα, για όλα τα γούστα. Στο παρόν άρθρο θα μιλήσουμε για GNOME. Το προεπιλεγμένο γραφικό περιβάλλον είναι το KDE (προεπιλεγμένο γιατί εάν με κλειστά τα μάτια πατάτε μόνο το κουμπί ΕΠΟΜΕΝΟ, θα εγκατασταθεί KDE). Σχετικά με παραμετροποίηση του XFCE έχω αναφερθεί στο άρθρο για Tumbleweed αλλά και για το μενού whisker. Για το MATE περιγράφηκε ο τρόπος σε μια σειρά παραπάνω αλλά μπορείτε να δείτε και κάτι πιο αναλυτικό (με διαφορετικό τρόπο) στην εγκατάσταση σε 13.2.


ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
1. Αναβάθμιση

Εάν εγκαθιστάτε από NET Install είστε εντάξει. Εάν εγκαθιστάτε από DVD πρέπει να κάνετε μια αναβάθμιση με την εντολή:


2. Εγκατάσταση CODECS

Αυτό γίνεται εύκολα με το 1-click-install (υπάρχει αντίστοιχο και σε KDE ενώ το παρακάτω ισχύει και για XFCE-MATE):

http://opensuse-community.org/codecs-gnome.ymp

3. Εγκατάσταση προγραμμάτων

Σε περίπτωση που θέλετε ένα πρόγραμμα που δεν μπορείτε να βρείτε στα αποθετήρια (YaST), επισκεφθείτε την σελίδα:

http://software.opensuse.org/find
Πληκτρολογήστε το πρόγραμμα που θέλετε και επιλέξτε την έκδοση openSUSE που έχετε και προτιμήστε να εγκαταστήσετε το πρόγραμμα με το 1-click-install. Θα σας ζητήσει τον κωδικό σας και στη συνέχεια θα σας πληροφορήσει ποια αποθετήρια θα προσθέσει, ποια προγράμματα και απλά θα τα εγκαταστήσει (χωρίς κόπο).

4. Προγράμματα κλειστού κώδικα αλλά και προσωπικά χρήσιμα προγράμματα

Θα παραθέσω μια λίστα με προγράμματα που χρησιμοποιώ εγώ. ΔΕΝ είναι απαραίτητο να εγκαταστήσετε για να χρησιμοποιήσετε το σύστημά σας.

* Skype: Μετά την αλλαγή που έγινε, μπορείτε να εγκαταστήσετε το rpm είτε να εγκαταστήσετε το πρόσθετο για firefox είτε για Chrome
* Viber: Παλιότερα δούλευε με ένα απλό κλικ.

Τώρα θα βγάλει πρόβλημα σε κάποια βιβλιοθήκη.


Δοκιμάστε να εγκαταστήσετε τα πρόσθετα και μετά να κάνετε διπλό κλικ:
https://software.opensuse.org/package/libudev0
https://software.opensuse.org/package/libgcrypt11


Στο Wiki γράφει έναν τρόπο που προσωπικά δεν δούλεψε. Όμως το Ρώσικο wiki έχει έναν τρόπο που δούλεψε.

Κατεβάστε το rpm και ανοίξτε το τερματικό στην τοποθεσία που το κατεβάσατε και δώστε την εντολή:


Αν κατάλαβα καλά, ίσως χρειαστεί κάποια αλλαγή στα "-ivh" -> "-uvh".

* Telegram. Εναλλακτικά μπορείτε να το κατεβάσετε από την σελίδα του Telegram και να το αποσυμπιέσετε και να το εκτελέσετε.
* Spotify (δουλεύει ο 2ος τρόπος σίγουρα)

* Teamviewer

Το Teamviewer τρέχει μια υπηρεσία μόνιμα. Επειδή δεν χρειάζεται, μπορείτε να την απενεργοποιήσετε με την εντολή:


Την εντολή αυτήν, θα την προσθέσουμε στο bashrc μας (θα δείτε παρακάτω). Πριν τρέξετε το Teamviewer, θα εκτελέσετε το alias που έχετε εισάγει στο bashrc και μετά θα εκτελείτε το Teamviewer.

* SmartGithg
* Virtualbox (αν και παραπάνω έχω προσθέσει το GNOME BOXES, υπάρχουν περιπτώσεις που έχω ήδη εγκατεστημένο κάποιο εικονικό σύστημα. Μην ξεχάσετε να εγκαταστήσετε το Extension Pack για να έχετε υποστήριξη USB).
* Google hangout
* Google Music Manager (εάν έχετε την υπηρεσία)
* Chromimum ή Chrome
* Yandex.disk (εκτέλεση yandex-disk setup)
* megatools (mega.co.nz)
* Filezilla

Τα παρακάτω προγράμματα πιθανό τα χρησιμοποιώ προσωπικά. Πιθανό να μην σας χρειάζονται όλα (πιθανό να αλλάξω μερικά με τον καιρό). Οπότε πράξτε ανάλογα.


Λάβετε ένα αρχείο με τα εγκατεστημένα προγράμματα με την εντολή:


Και η εγκατάστασή τους γίνεται με την εντολή:


5. Ρυθμίσεις δίσκου SSD

Εάν διαθέτετε δίσκο SSD, τότε δείτε αυτό το άρθρο.

6. Επεξεργασία του bashrc

Δώστε την εντολή:


Και μετά επικολλήστε στο τέλος τα παρακάτω (αυτά χρησιμοποιώ εγώ. Trim είναι για δίσκους SSD αλλά μπορεί να μπει και στο fstab):


7. Πρόσθετα στον Firefox ή Chrome

Έχω αναφέρει κάποια στο άρθρο. Η μόνη διαφορά είναι το AdBlock Plus που αντικατέστησα με το Ublock origin και πρόσθεσα το Last Pass Password Manager. Τα ίδια μπορείτε να βρείτε και στο Chrome.

8. Extensions για το GNOME

Σε αρκετούς δεν αρέσει το GNOME όπως είναι. Υπάρχει τρόπος να κάνετε αλλαγές με τα extensions. Εδώ είναι μερικά που χρησιμοποιώ εγώ. Έχετε υπόψιν ότι μπορεί η έκδοση GNOME που έχετε να διαφέρει από αυτήν που είναι διαθέσιμο το extension και έτσι να μην μπορείτε να το ενεργοποιήσετε.

Πάμε λοιπόν:

* Dash to Dock. Την μπάρα dash την εμφανίζει όταν έχετε σε πρώτο πλάνο το παράθυρο που δουλεύετε και μετακινήσετε το mouse στην άκρη. Επίσης όταν δεν έχετε ανοικτό κάποιο παράθυρο, εμφανίζει την μπάρα (σαν το Unity). Μπορείτε να την ρυθμίσετε βέβαια όπως θέλετε (μέγεθος κλπ). Τελευταία προστέθηκε να μετακινήσετε την μπάρα κάτω, δεξιά ή ακόμα και επάνω.

* Dash to Panel: Μπορείτε να μεταφέρετε την επάνω μπάρα και αυτή με τα αγαπημένα κάτω και να το κάνετε "σαν windows" ένα πράγμα.

* Drop Down Terminal. Η χρήση του τερματικού είναι συχνή. Στο GNOME μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το extension. Ως προεπιλογή είναι του κουμπί επάνω από το tab (το ~). Μπορείτε να το αλλάξετε σε F12. Θα κατεβαίνει λοιπόν ένα παράθυρο και χρησιμοποιείτε το terminal.

* Laine: εξάγει τον έλεγχο του ήχου από το μενού του χρήστη. Εκτός της βοήθειας που παρέχει στον έλεγχο του ήχου, παρέχει και έλεγχο ήχου στα επιμέρους προγράμματα που εκτελούνται.

* TopIcons Plus. Τοποθετεί τα εικονίδια (προγράμματα) από την μπάρα ειδοποιήσεων στην επάνω μπάρα. Με αυτό τον τρόπο είναι ορατά συνέχεια. Με την έλευση του GNOME 3.16, οι ειδοποιήσεις έχουν μεταφερθεί. Μερικά προγράμματα όμως όταν εκτελούνται βρίσκονται κάτω αριστερά. Όταν μετακινήσετε το ποντίκι σας εκεί, θα εμφανιστεί ένα βελάκι προς τα δεξιά.

* User Themes: Ενεργοποιεί την φόρτωση θεμάτων από τον κατάλογο του χρήστη.

* Impatience: Επιταχύνει το animation.

* Application Menu: Τοποθετεί τις εφαρμογές αντί για το Δραστηριότητες. Υπάρχει και το αντίστοιχο με του Cinnamon menu που λέγεται Gno-Menu. Χρησιμοποιείστε όποιο σας βολέψει.
Επίσης αντί για τα πάνω, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το TaskBar. Τοποθετεί μια μπάρα δίπλα στις δραστηριότητες όπου μπορείτε να βάλετε εφαρμογές από το dash (favourites), εφαρμογές που εκτελούνται, εικονίδιο που εμφανίζει την επιφάνεια εργασίας κλπ.

* Remove Dropdown Arrows: στα εικονίδια επάνω δεξιά, εμφανίζονται βελάκια που δείχνουν ότι υπάρχουν επιλογές (πχ αλλαγή γλώσσας). Εάν σας χαλάνε οπτικά, μπορείτε να τα ξεφορτωθείτε.

* Trash: όταν διαγράφετε ένα αρχείο, αυτό πάει στον κάδο ανακύκλωσης. Όταν υπάρχουν αρχεία προς άδειασμα από τον κάδο, εμφανίζεται επάνω δεξιά, ένας κάδος ανακύκλωσης που σας ενημερώνει ότι έχετε αρχεία προς διαγραφή. Είναι αρκετά χρήσιμο.

* EasyScreenCast: το GNOME μπορεί να εγγράψει το desktop σας σε ένα βίντεο με την χρήση των πλήκτρων ALT+CONTRL+SHIFT+R. Με το πρόσθετο αυτό μπορείτε να έχετε περισσότερες ρυθμίσεις σχετικά με την λειτουργία αυτή του GNOME.

* Activities Configurator: με αυτό το πρόσθετο, μπορείτε να αλλάξετε την λέξη Δραστηριότητες επάνω αριστερά με αυτήν της αρεσκείας σας ή ακόμα και με εικονίδιο (πχ της διανομής σας). Επίσης μπορείτε να κάνετε διαφανή την μπάρα (όπως το παραπάνω πρόσθετο που κάνει μόνο αυτό).

Στις 26 Ιουλίου κυκλοφόρησε η έκδοση openSUSE Leap 42.3 από το openSUSE Project. Η έκδοση αυτή φέρνει την κοινοτική έκδοση ακόμα πιο κοντά στον βασικό της πυρήνα, δηλαδή στο SUSE Linux Enterprise (SLE) 12 Service Pack 3.

Τα κοινά πακέτα των διανομών Leap και SLE είναι ένας βασικός λόγος χρήσης της νέας έκδοσης τόσο από τελικούς χρήστες όσο και από διαχειριστές συστημάτων και προγραμματιστών.

Συνίσταται στου χρήστες να εκμεταλλευτούν και να αναβαθμίσουν στην Leap 42.3. Η Leap 42.2 θα σταματήσει να υποστηρίζεται σε 6 μήνες.

"Αποφεύγοντας τις σημαντικές ενημερώσεις εκδόσεων στο βασικό σύστημα καθώς και στις γραφικές διεπαφές, η αναβάθμιση στην έκδοση Leap 42.3 γίνεται χωρίς περιπέτειες", δήλωσε ο Ludwig Nussel, υπεύθυνος κυκλοφορίας της openSUSE Leap.

Η έκδοση Leap 42.3 παρέχει ένα αξιόπιστο λειτουργικό σύστημα διακομιστή για την ανάπτυξη υπηρεσιών πληροφορικής σε φυσικά, εικονικά ή περιβάλλοντα cloud.

Η τρίτη έκδοση του Leap της σειράς 42 έχει περισσότερα από 10.000 πακέτα και προσφέρει στους χρήστες σταθερότητα. Η έκδοση κυκλοφορεί με τον ίδιο πυρήνα Linux 4.4 που είναι Long-Term-Support (LTS), ο οποίος υπήρχε και στην προηγούμενη έκδοση Leap.

Η Leap 42.3 συνεχίζει να χρησιμοποιεί την έκδοση 5.8 του KDE, την έκδοση με μακρόχρονη υποστήριξη, ως την προεπιλογή στην εγκατάσταση ενώ παράλληλα προσφέρει το GNOME 3.20, το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιείται από το SUSE Linux Enterprise. Μια ποικιλία επιπρόσθετων γραφικών διεπαφών διατίθεται στο πρόγραμμα εγκατάστασης μέσω του νεο-σχεδιασμένου προγράμματος εγκατάστασης.

"Το Leap 42.3 είναι το αποκορύφωμα πολλών προσπαθειών ενσωμάτωσης του κώδικα Enterprise της SUSE με του εξαιρετικού αποτελέσματος υψηλής ποιότητας της κοινότητας του openSUSE", δήλωσε ο Richard Brown, Πρόεδρος του project openSUSE. "Είμαι εξαιρετικά περήφανος για το τι έχει επιτύχει το openSUSE project με το Leap 42.3 και ελπίζω οι χρήστες μας να εκτιμήσουν αυτή τη σταθερή αλλά και καινοτόμο προσέγγιση στο κοινοτικό Linux, στο οποίο μπορεί πραγματικά να βασιστεί άφοβα".

Αυτή η έκδοση του openSUSE Leap είναι κατάλληλη για διακομιστές, χάρη στο προφίλ εγκατάστασης για διακομιστή και στο πλήρες πρόγραμμα εγκατάστασης text mode, συμπεριλαμβανομένων όλων των επιλογών του YaST που παρέχονται και χωρίς γραφικό περιβάλλον.

Οι διαχειριστές θα αγαπήσουν την λύση δημιουργίας αντιγράφου ασφαλείας Borg, η οποία τώρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ευκολότερα από ποτέ χάρη στο πρόγραμμα της Borgmatic για την αυτόματη δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας των δεδομένων σας καθημερινά με μια υπηρεσία του systemd. Στους διαχειριστές θα αρέσει επίσης η ενσωμάτωση της υπηρεσίας System Security Services με μια υπηρεσία καταλόγου Active Directory.

Η Leap και το openSUSE project παρέχουν στους προγραμματιστές της εργαλειοθήκης DevOps την ανάγκη να είναι επιτυχημένοι. Οι υπηρεσίες στην Leap προσφέρουν δυνατότητα επεκτασιμότητας και συνεχούς ανάπτυξης μέσω της διαθεσιμότητας των Docker και Kubernetes, καθώς και εύκολη ρύθμιση με Salt, Ansible και άλλες τεχνολογίες openSUSE. Η νέα ενσωμάτωση του AutoYaST με το SaltStack και άλλα συστήματα διαχείρισης παραμετροποίησης μπορεί να αναλάβει την εγκατάσταση του συστήματος (διαμερισμός, ρύθμιση δικτύου κλπ) και στη συνέχεια να μεταβιβάσει τη διαμόρφωση του συστήματος σε ένα από αυτά τα ευρέως χρησιμοποιούμενα εξωτερικά εργαλεία.

Οι προγραμματιστές και οι επιχειρήσεις μπορούν να επωφεληθούν από τις εκτεταμένες βασικές βιβλιοθήκες που περιέχει η Leap 42.3 για την κατασκευή ή την ενίσχυση λογισμικού για επαγγελματική χρήση. Δεδομένου ότι η Leap και η SLE μοιράζονται έναν κοινό πυρήνα, η ανάπτυξη με πακέτα για στην Leap για χρήση στην παραγωγή σε SLE δεν ήταν ποτέ ευκολότερη.

Το Leap παρέχει τα εργαλεία, τις γλώσσες και τις βιβλιοθήκες για βιώσιμη ανάπτυξη λογισμικού. Οι εκδόσεις που υπάρχουν στην Enterprise των γλωσσών Python, Ruby, Perl, Go, Rust, Haskell και PHP είναι όλες διαθέσιμες και στο Leap.

Οι ενημερώσεις του πυρήνα και των γραφικών παρέχουν βελτιώσεις σταθερότητας και απόδοσης.
Η openSUSE Leap 42.3 είναι ...

Ακόμα περισσότερο Enterprise

Αφού βασίστηκε η openSUSE Leap στην SLE (SUSE Linux Enterprise) και προστέθηκε περισσότερος κώδικας στην Leap 42.2 από την SLE 12, η Leap 42.3 περιέχει ακόμη περισσότερα πακέτα από την SLE 12 SP 3 και συγχρονίζει αρκετά κοινά πακέτα. Ο κοινός κώδικας επιτρέπει στην openSUSE Leap 42.3 να λαμβάνει βελτιώσεις και διορθώσεις σφαλμάτων τόσο από την κοινότητα του openSUSE όσο και από τους μηχανικούς της SUSE.

Έτοιμο για περιβάλλον διακομιστή

Η openSUSE Leap 42.3 προσφέρει μια επιλογή εγκατάστασης διακομιστή κατά την διάρκεια της εγκατάστασης. Χωρίς γραφικό περιβάλλον, μια εγκατάσταση διακομιστή Leap είναι έτοιμη να κάνει ότι χρειάζεστε. Η εγκατάσταση ενός διακομιστή Web ή Mail είναι ευκολότερη από ποτέ, καθώς και πολύπλοκες εργασίες που χρησιμοποιούν τεχνολογίες virtualization ή container. Για παράδειγμα, οι χρήστες που αναζητούν υπηρεσία "τύπου Exchange" μπορούν να επωφεληθούν από την τελευταία έκδοση της πλατφόρμας συνεργασίας Kopano, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης για τους πελάτες Thunderbird, Outlook και πελάτες ταχυδρομείου του κινητού. Είναι επίσης καλό να θυμάστε ότι η Leap και όλες οι άλλες διανομές του openSUSE και του SLE έχουν υποστήριξη για ένα πρόγραμμα εγκατάστασης με χρήση κειμένου, δίνοντας τις ίδιες λειτουργίες με το γραφικό πρόγραμμα εγκατάστασης. Το πρόγραμμα εγκατάστασης είναι πλήρως ικανό να κάνει εγκαταστάσεις εξ αποστάσεως χρησιμοποιώντας VNC ή SSH, επιτρέποντάς σας να ρυθμίσετε το διακομιστή openSUSE Leap χωρίς να χρειάζεται να βρίσκεστε κοντά του.

Για παιχνίδια

Το παιχνίδι στο Linux γίνεται όλο και πιο δημοφιλές. Η openSUSE Leap 42.3 παρέχει ένα σταθερό σύστημα για τη λειτουργία της δημοφιλούς πλατφόρμας Steam. Για να εκτελέσετε παιχνίδια που δεν είναι ακόμα διαθέσιμα στο Linux, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Wine και το PlayOnLinux.

Για δημιουργικά άτομα και επαγγελματίες

Απελευθερώστε τη δημιουργικότητά σας με εφαρμογές σχεδιασμού όπως το FreeCAD για εκτύπωση 3D ή το Gphoto για επεξεργασία φωτογραφιών. Οι επιστήμονες μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Avogadro για την χημεία, μοριακή μοντελοποίηση, βιοπληροφορική και πολλά άλλα. Οι επαγγελματίες υγείας μπορούν επίσης να επιλέξουν το GNU Health για την περίθαλψη των ασθενών, ενώ είναι σίγουροι για την ασφάλεια και τη συντήρηση που παρέχονται με το Leap 42.3.

Λήψη Leap!

Δοκιμάστε μόνοι σας την openSUSE Leap. Οι λήψεις του openSUSE Leap 42.3 μπορούν να βρεθούν στο software.opensuse.org. Συνιστούμε να ελέγξετε τις Σημειώσεις έκδοσης πριν από την αναβάθμιση ή την εγκατάσταση. Οι χρήστες που εκτελούν το openSUSE Leap 42.2 μπορούν να αναβαθμίσουν στο openSUSE Leap 42.3 μέσω των οδηγιών σε αυτόν τον σύνδεσμο.

Σήμερα, 16 Νοεμβρίου 2016 είχαμε την κυκλοφορία της έκδοσης openSUSE Leap 42.2.
Το μεγάλο στοίχημα όλων των χρηστών διανομών Linux είναι η αναβάθμιση στη νέα έκδοση (όχι στις rolling εκδόσεις). Αυτό που προτείνουν οι περισσότεροι είναι να περιμένετε λίγο πριν αναβαθμίσετε κυρίως για να μην πέσετε σε ψηλή κίνηση κατά την αναβάθμιση και ίσως (δεν το έχω συναντήσει) σας εμφανίσει μήνυμα timeout. Επίσης, αφήστε να βγουν στην επιφάνεια κάποια πιθανά αρχικά σφάλματα που δεν μπόρεσαν να τα προβλέψουν. Στο GNOME για παράδειγμα, κυκλοφορεί μια έκδοση .1 σε ένα μήνα μετά την κύρια έκδοση.

Προσωπική μου εμπειρία, είχα πρόβλημα στις αναβαθμίσεις σε Ubuntu, Fedora (όταν χρησιμοποιούσα παλαιότερα). Το σύστημα αργούσε υπερβολικά, οπότε αναγκαζόμουν να κάνω καθαρή εγκατάσταση. Στην openSUSE η αναβάθμιση γινόταν αβίαστα από την 11.4 κιόλας.
Αν και η διαδικασία αναβάθμισης είναι ασφαλής, καλό είναι να κάνετε backup του προσωπικού σας φακέλου (/home). Όχι ότι θα πάει κάτι στραβά αλλά θα μπείτε σε μια σειρά να κάνετε εβδομαδιαίο-μηνιαίο backup των αρχείων σας για περίπτωση ανάγκης. Επίσης σε περίπτωση που θα γίνει στραβή, μπορείτε να ανοίξετε με ένα liveUSB με Tumbleweed και να σώσετε τα αρχεία σας.

Η αναβάθμιση που θα δείτε εδώ, στηρίζεται στο wiki SDB:System upgrade. Αν και οι περισσότεροι χρήστες προτιμούν τον γραφικό τρόπο, πιο εύκολος είναι ο τρόπος με το τερματικό.


ΒΗΜΑΤΑ

1) Ενημέρωση του τρέχοντος συστήματος
Πριν ξεκινήσετε, σιγουρευτείτε ότι το σύστημά σας είναι ενημερωμένο.

Ανοίξτε ένα τερματικό και δώστε την εντολή ως διαχειριστής


Εάν είναι πλήρως ενημερωμένο, θα σας επιστρέψει το μήνυμα "Nothing to do".


2) Δημιουργήστε αντίγραφο ασφαλείας των αποθετηρίων που χρησιμοποιείτε.
Αυτό το βήμα είναι προαιρετικό.

Ο λόγος που κάνετε αντίγραφο ασφαλείας είναι για περιπτώσεις που ίσως χρειαστεί να επαναφέρετε το σύστημα αν τυχόν αποτύχετε στην αναβάθμιση αλλά και να γνωρίζετε ποια αποθετήρια χρησιμοποιούσατε κατά την χρήση του συστήματος. Τα αποθετήρια βρίσκονται στον φάκελο /etc/zypp/repos.d. Είναι ουσιαστικά κάποια αρχεία κειμένου, ένα για κάθε αποθετήριο.

Ανοίξτε το τερματικό και δώστε ως διαχειριστής την εντολή


Εάν δεν έχετε κάνει αντίγραφο ασφαλείας του φακέλου /home, αυτή είναι η ώρα να το κάνετε.


3) Καθαρίστε τα αποθετήρια
Για την αναβάθμιση, χρησιμοποιούμε ΜΟΝΟ δυο επίσημα αποθετήρια.

Συγκεκριμένα:

openSUSE-Leap-42.2-OSS: το κυρίως αποθετήριο που περιέχει ΜΟΝΟ λογισμικό ανοικτού κώδικα.
URL: http://download.opensuse.org/distribution/leap/42.2/repo/oss/

openSUSE-Leap-42.2-Update: περιέχει επίσημες ενημερώσεις για πακέτα ανοικτού κώδικα.
URL: http://download.opensuse.org/update/leap/42.2/oss/

Πρώτα πρέπει να αφαιρέσουμε τα αποθετήρια που δεν χρειαζόμαστε (μαζί και τα αποθετήρια τρίτων).

Μπορείτε να κάνετε τις αλλαγές αυτές είτε μέσω του γραφικού YaST, είτε μέσω του YaST ncurses, είτε μέσω της εντολής zypper. Εδώ θα δούμε τον πιο γρήγορο τρόπο με το τερματικό. Στο τέλος θα αφήσω και ένα σύνδεσμο πως μπορείτε να το κάνετε με γραφικό YaST.

Βεβαιωθείτε ότι έχετε το αποθετήριο update.


Εάν δεν το έχετε στην λίστα σας (δεν σας βγάλει αποτέλεσμα), προσθέστε το με την εντολή:


και στην συνέχεια κάντε ενημέρωση του συστήματος.


Εάν το έχετε στην λίστα σας, τότε θα δείτε το παρακάτω:


Εάν στην στήλη Enabled λέει No, τότε ενεργοποιήστε το με την εντολή:


και κλασικά κάντε ενημέρωση του συστήματος.



Τώρα πρέπει να δούμε όλα τα αποθετήρια και να καθαρίσουμε αυτά που δεν χρειαζόμαστε.


Θα βγάλει μια λίστα με τα αποθετήρια που έχετε στο σύστημα. Θα έχει τον αύξοντα αριθμό και το alias του. Διαγράψτε τα αποθετήρια με την εντολή:


η διαγραφή μπορεί να γίνει είτε με το alias είτε με τον αύξοντα αριθμό. Θα μείνετε ΜΟΝΟ με τα openSUSE-Leap-42.1-OSS και openSUSE-Leap-42.1-Update. Μπορεί στο σύστημά σας να έχετε διαφορετικές ονομασίες των αποθετηρίων. Εάν συμβαίνει αυτό, ψάξτε με το URL. Εάν και πάλι δεν τα βρίσκετε, δεν υπάρχει πρόβλημα. Σβήστε τα όλα και προσθέστε τα νέα αποθετήρια (απλά δεν θα χρειαστεί το παρακάτω βήμα αλλαγής αριθμού αποθετηρίων).


4) Αλλάξτε στα νέα αποθετήρια
Ας αλλάξουμε τώρα στα νέα αποθετήρια.

Ως διαχειριστής δώστε την εντολή ώστε να αλλάξουν τα αποθετήρια.

Αλλιώς μπορείτε μέσα στο YaST να επιλέξετε το κάθε αποθετήριο (δυο είναι) και να αλλάξετε χειροκίνητα το νούμερο σε 42.2. Θα εμφανιστεί μια οθόνη με την άδεια χρήσης του λογισμικού. Αποδεχτείτε και πατήστε σε όλα ΟΚ.


5) Λήψη πακέτων
Αυτό το βήμα μπορεί να συγχωνευτεί με το επόμενο. Προτιμότερο είναι να κατεβάσετε μόνο τα νέα πακέτα και στη συνέχεια να κάνετε την αναβάθμιση ώστε να μην έχετε προβλήματα πχ timeout ή παγώματα της λήψης ή του γραφικού περιβάλλοντος.

Ξεκινάμε με μια ενημέρωση της λίστας των διαθέσιμων πακέτων από τα νέα αποθετήρια.

Μετά εκτελέστε την εντολή

Εδώ θα περιμένετε αρκετά έως να σας δώσει το αποτέλεσμα της λίστας των εργασιών που πρέπει να γίνουν. Πατήστε το πλήκτρο Enter για να συνεχίσετε (ή το y και Enter). Εδώ α περιμένετε αρκετή ώρα, ανάλογα με την ταχύτητά σας. Όταν τελειώσει η λήψη των αρχείων, αποθηκεύστε την δουλειά που κάνατε και προχωρήστε στο επόμενο βήμα.

6) Αναβάθμιση του συστήματος
Αφού έγινε η λήψη των πακέτων, θα πρέπει να κάνετε αποσύνδεση από το γραφικό περιβάλλον και να εισέλθετε σε τερματικό.
Η αναβάθμιση, θα αλλάξει και την έκδοση του γραφικού περιβάλλοντος. Επομένως ίσως (προσωπικά δεν το έχω συναντήσει) να σταματήσει το γραφικό περιβάλλον και να μην κινείται τίποτα οπότε μπορεί να θεωρήσετε ότι η αναβάθμιση απέτυχε και να κάνετε hard reset. Επομένως, σίγουρα θα έχετε ένα χαλασμένο σύστημα.

Γράψτε τις παρακάτω εντολές σε ένα χαρτί ή ανοίξτε την σελίδα αυτή σε ένα κινητό/ταμπλετ.
Επίσης εάν αναβαθμίζετε laptop, σιγουρευτείτε ότι έχετε πλήρως φορτισμένη μπαταρία ή χρησιμοποιείτε πηγή ρεύματος. Μην διακόψετε την παροχή ρεύματος κατά την αναβάθμιση γιατί σίγουρα θα έχετε ένα χαλασμένο σύστημα.

Κάντε την αποσύνδεση από το σύστημα και θα εμφανιστεί το γραφικό περιβάλλον εισόδου. Στο σημείο αυτό πατήστε τον συνδυασμό των πλήκτρων Ctrl + Alt + F1 για να εμφανιστεί η διεπαφή με τερματικό. Εάν αυτό είναι πολύ νέο για εσάς, απλά προς ενημέρωση, μπορείτε να εναλλάσσεστε μεταξύ έξι τερματικών συν την γραφική διεπαφή. Χρησιμοποιείστε τα πλήκτρα F1 έως F6 για εναλλαγή μεταξύ των έξι τερματικών. Το πλήκτρο F7 σας επιστρέφει πάλι στη γραφική διεπαφή.

Εισάγετε ως όνομα χρήστη root και τον κωδικό του διαχειριστή.

Πρέπει να αλλάξουμε από το runlevel 5, αυτό που το σύστημα παρέχει γραφική διεπαφή, στο runlevel 3, αυτό δηλαδή που έχουμε μόνο τερματικό και σύνδεση στο δίκτυο.

Για αλλαγή, απλά εκτελέστε την εντολή

για αναβάθμιση εκτελέστε την εντολή (δεν χρειάζεται sudo γιατί είμαστε μέσα στο σύστημα ως διαχειριστές):

θα εμφανιστεί ένα κατεβατό με τις ενέργειες που θα εκτελέσει το zypper κατά την αναβάθμιση. Επειδή έχετε κατεβάσει όλα τα πακέτα στο προηγούμενο βήμα, θα δείτε στην αναφορά του zypper να γράφει "Overall download size: 0 B. Already cached: 1.62 GiB".

Απλά πατήστε Enter και περιμένετε.
Όταν τελειώσει χρειάζεται επανεκκίνηση. Αυτό μπορεί να γίνει με την εντολή:


7) Επαναφέρετε τα αποθετήρια τρίτων
Τώρα μπορείτε να επαναφέρετε τα αποθετήρια τρίτων, είτε από το αντίγραφο ασφαλείας που κάνατε αλλάζοντας το 42.1 σε 42.2, είτε μπορείτε να αναζητήσετε στο http://software.opensuse.org το πρόγραμμα που είχατε εγκαταστήσει από το συγκεκριμένο αποθετήριο τρίτου. Επίσης ελέγξτε εάν είναι εγκατεστημένα όλα τα προγράμματα που έχετε εγκαταστήσει από τρίτους (obs).


Για περισσότερες ερωτήσεις, μπορείτε να ρωτήσετε στο forum, IRC ή λίστα.

Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερες λειτουργίες του zypper, δείτε το cheatsheet

Τέλος, ένας ωραίος οδηγός αναβάθμισης με εικόνες βρίσκεται στη σελίδα με τίτλο
How to upgrade from openSUSE Leap 42.1 to 42.2.

Έχω αναφερθεί πως μπορεί να βάλει κάποιος στατική IP με την χρήση του YaST. Το συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται στο Raspberry Pi αλλά η χρήση του είναι ίδια και σε υπολογιστή.

Εδώ θα δούμε πως μπορούμε να ορίσουμε στατική IP με την χρήση τερματικού (όχι του YaST ncurses).
Πρέπει να αλλάξουμε 3 αρχεία.

Έστω ότι θέλετε να ορίσετε την IP: 192.168.1.100

1. Πρώτο αρχείο είναι το εξής:


Εδώ εάν η κάρτα δικτύου σας έχει άλλο όνομα, θα βάλετε το αντίστοιχο όνομα (αντί για eth0). Συνήθως υπάρχει μέσα στον κατάλογο network. Το αρχείο σας πρέπει να το αλλάξετε και να είναι όπως το παρακάτω:


2. Επόμενο αρχείο που πρέπει να αλλάξετε είναι:


και να γράψετε την IP του router σας.


3. Τέλος ελέξτε και το


και εδώ εισάγετε την IP του router σας. Λογικά θα την έχει πάρει αυτόματα, αλλά για να είστε σίγουροι, τσεκάρετε το αρχείο αν την έχει.

Προσωπικά δεν εγκαθιστώ KDE διότι δεν γνωρίζω πως να παραμετροποιήσω το περιβάλλον. Προτιμώ το GNOME.
Έτυχε να εγκαταστήσω το KDE Plasma σε υπολογιστή φίλου. Δεν γνωρίζω τον λόγο αλλά η εικόνα τρεμόπαιζε όταν ελαχιστοποιούσα ή μεγιστοποιούσα τα παράθυρα. Η κάρτα γραφικών του είναι AMD αλλά στο Ιντερνετ βρήκα να συμβαίνει και σε Intel. Στο Internet βρήκα τα εξής (θα τα γράψω στα Αγγλικά αλλά έχω την φωτογραφία στα Ελληνικά):

1. Ανοίξτε System Setting > Hardware > Display and Monitor > Compositor και αλλάξτε το Tearing Prevention (Αποτροπή κοψίματος εικόνας) σε "Full screen repaints" (Πλήρης ανασχεδίαση οθόνης).

Εμένα αυτό το έλυσε μέχρι την επανεκκίνηση, όπου εμφάνισε το ίδιο. Πιθανό αν άλλαζα το Ταχύτητα κίνησης να έλυνε το πρόβλημα. Οπότε προχώρησα στο επόμενο.

2. Στην επιλογή Rendering Backend (Σύστημα υποστήριξης αποτύπωσης), το γύρισα σε XRender. Μετά από επανεκκινήσεις, δουλεύει μια χαρά.

3. Κάτι που δεν δοκίμασα αλλά το βρήκα στο δίκτυο ως λύση είναι το εξής:

Δημιουργήστε ένα αρχείο script στο /etc/profile.d με όνομα kwin.sh (οποιοδήποτε όνομα να είναι δεν μας πειράζει)


και εισάγετε την μεταβλητή:


Αυτό συνίσταται αν στο αρχείο .xsession-errors βλέπετε ότι δεν είναι διαθέσιμο το Triple Buffering.

Σε αυτό το post θα προσπαθήσω να αναφέρω τις πρώτες κινήσεις που καλό θα ήταν να κάνει κάποιος που θέλει να μεταβεί από Windows σε Linux.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Δεν αναφέρω από MAC OSX σε Linux γιατί τα ποσοστά μετάβασης μάλλον πρέπει να είναι αρνητικά. :-P

Συνήθως οι περισσότεροι φοβούνται την μετάβαση διότι θα χρειαστεί πολύ διάβασμα (κάτι που με τα windows δεν το χρειάζονται), φοβούνται το τερματικό και θεωρούν ότι πρέπει να διαβάσουν τις εντολές, φοβούνται ότι δεν υπάρχουν άτομα να τους βοηθήσουν στην επίλυση προβλημάτων (και εννοούν άτομα του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, φίλους ή και γείτονες). Αυτές είναι οι συνήθεις δικαιολογίες που ακούω (κυκλοφορούν και άλλες βέβαια). Εδώ θα προσπαθήσω να καταρρίψω αυτές τις δικαιολογίες, ίσως και κάποιες από τις άλλες. Τα παραπάνω δεν ισχύουν αν κάποιος θέλει να κάνει μετάβαση σε ανοικτού κώδικα λογισμικό, όπως πχ το LibreOffice, διότι υπάρχει και σε Windows.

Τι κινήσεις πρέπει να κάνει κανείς;

1. Πριν κατεβάσει κάποια διανομή και ξεκινήσει την εγκατάσταση, καλό θα είναι να ξεκαθαρίσει τον λόγο που θέλει να κάνει την μετάβαση σε Linux. Είναι διότι θέλει να μην κολλάει ιούς συνέχεια; Θέλει να αναστήσει το σύστημά του; Θέλει κάποιο ειδικό πρόγραμμα που σε Windows δεν θα έχει καλή απόδοση; Θέλει να μάθει κάποια πράγματα σε προγραμματισμό; Υπάρχουν πολλές ερωτήσεις που καλό είναι να ξεκαθαρίσει τις απαντήσεις.

2. Όταν αποφασίσει τον λόγο, επόμενο βήμα είναι να αποφασίσει το γραφικό περιβάλλον και την διανομή. Πρώτα πρέπει να αποφασίσει για το γραφικό περιβάλλον γιατί αυτό είναι που θα χρησιμοποιεί καθημερινά. Προσωπικά θεωρώ ότι πιο κοντά σε κάποιον που έρχεται από Windows είναι το KDE (ή το XFCE αν το σύστημα είναι παλιό). Το καλό στις μέρες μας είναι ότι υπάρχει το Youtube αλλά και το Google όπου μπορεί κάποιος να δει πως είναι και να αποφασίσει τι θέλει. Βέβαια, πρέπει να υπάρχει και κάποιος φίλος-γνωστός που να μπορεί να του υποδείξει ότι υπάρχουν και άλλα γραφικά περιβάλλοντα. Όσον αφορά την διανομή, θεωρώ ότι είναι πολύ δευτερεύον κομμάτι, αφού τα γραφικά περιβάλλοντα είναι ίδια σε όλες τις διανομές (απειροελάχιστες διαφορές υπάρχουν).

Επίσης μια εργασία που πρέπει να κάνει είναι να βρει τις αντιστοιχίες των προγραμμάτων που χρησιμοποιούσε στα windows, ώστε να δει εάν λείπει κάτι βασικό που χρησιμοποιεί επαγγελματικά και δεν μπορεί να λείψει από την λίστα των εγκατεστημένων προγραμμάτων. Υπάρχουν κάποιοι αντικαταστάτες αλλά εάν οι δημόσιες υπηρεσίες αποδέχονται ένα συγκεκριμένο τύπο αρχείων, δεν μπορεί να αλλάξει το πρόγραμμα που χρησιμοποιεί.

Εδώ θέλω να απευθυνθώ στους γνώστες και να πω ΜΗΝ προτείνετε στους νέους γραφικό περιβάλλον και διανομή που δεν γνωρίζετε διότι ΕΣΑΣ θα πάρουν τηλέφωνο. ΔΕΝ πρόκειται να ψάξουν την λύση μόνοι τους. Αυτό ισχύει ακόμα και σε λύσεις servers, όσο καλή-γνωστή και εάν είναι η λύση της αγοράς (πχ Debian) και εσείς γνωρίζετε από openSUSE, προτιμήστε την λύση του openSUSE Leap. Ίσως με αυτό τον τρόπο να είναι και δύσκολο από τον "πελάτη" σας να βρει άλλον στην θέση σας.

3. Επόμενο κομμάτι είναι η δοκιμή της απόφασης. Επειδή οι χρήστες που έρχονται από τα Windows δεν γνωρίζουν την τεχνολογία LiveCD/DVD/USB, δεν μπορούν να καταλάβουν ότι όλο το σύστημα μπορεί να σηκωθεί στη μνήμη χωρίς να γίνει εγκατάσταση. Πρέπει με κάποιον τρόπο να "διαφημιστεί" από εμάς που προωθούμε το Linux.
ΠΡΟΣΟΧΗ εδώ, αν σας αρέσει, ΜΗΝ το εγκαταστήσετε ακόμα. Αν ΔΕΝ σας άρεσε, επιστρέψτε στο βήμα 2 και ψάξτε άλλο γραφικό περιβάλλον.

4. Έστω ότι σας άρεσε το γραφικό περιβάλλον και η διανομή. Επόμενο βήμα είναι η εγκατάσταση. ΠΡΟΣΟΧΗ. Προτού προχωρήσετε στην εγκατάσταση καλό θα ήταν να δείτε μερικά βιντεάκια στο Youtube που αναφέρουν πως γίνεται η εγκατάσταση. Δεν θα σας πάρει πολλή ώρα. Σαν εγκατάσταση είναι 20-30 λεπτά. Τα βίντεο τα γυρίζουν το πολύ 10-15 λεπτά. Εξηγούν πολλά θέματα, για να τα κάνετε όλα σωστά.
Εάν δεν είστε τύπος του βίντεο, ψάξτε στο Google να δείτε πως μπορείτε να κάνετε εγκατάσταση. Θα βρείτε αποτελέσματα είτε εικόνα, είτε κείμενο.

Προφανώς θα έχετε επιλέξει μια διανομή. Ψάξτε αν έχει forum, λίστα αλληλογραφίας, facebook, twitter, Google Plus και ρωτήστε να σας δώσουν υλικό πως μπορείτε να κάνετε ΣΩΣΤΗ εγκατάσταση.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Όλες οι κοινότητες προτείνουν να χρησιμοποιήσετε το forum ή την λίστα ώστε η ερώτησή σας να μπορεί να αναζητηθεί από άλλον χρήστη που πιθανό να θέλει να ρωτήσει το ίδιο με εσάς (και πιθανό να διστάζει).

5. Προχωράμε στην αυτό καθαυτό εγκατάσταση.
Μια πρόταση είναι να απευθυνθείτε στο forum εάν κάποιος είναι διαθέσιμος να σας βοηθήσει σε κάποιο LUG εάν φοβάστε τόσο πολύ. Εάν έχετε αυτοπεποίθηση στον εαυτό σας, προχωρήστε μόνο σας στην εγκατάσταση. Ένα σημείο χρήζει προσοχής. Το σημείο της δημιουργίας κατατμήσεων. Μπορείτε να κάνετε το εξής:

- Να αποδεχτείτε την προτεινόμενη ρύθμιση της διανομής (εάν έχει τον απλό εγκαταστάτη). Ανάλογα την διανομή, μπορεί να καταλήξετε με σύστημα με μια κατάτμηση με όλα μέσα ή με δυο κατατμήσεις (μια το σύστημα και η άλλη εκτεταμένη με την εικονική μνήμη) ή με 3 κατατμήσεις (το ιδανικό) με το σύστημα, την εικονική μνήμη και τον χώρο αποθήκευσης προσωπικών αρχείων.
- Να επιλέξετε να σας μικρύνει τον χώρο που έχετε windows εγκατεστημένα (σε dual boot μηχάνημα) και να σας μπερδέψει τις κατατμήσεις όπως παραπάνω.
- Να επιλέξετε χειροκίνητα. Επιλέξετε να μικρύνετε το χώρο με τα windows (εάν έχετε). Στον χώρο που έχετε ελεύθερο, επιλέξτε πρωτεύον χώρο με σημείο προσάρτησης το / και σύστημα αρχείων Btrfs ή ext4. Χωρητικότητα περίπου 20GB ενώ για btrfs όχι μικρότερο από 40GB εάν θέλετε να έχετε snapshots και rollback (thanks Πάνο). Μετά πάλι πρωτεύον κατάτμηση με χώρο διπλάσιο της φυσικής σας μνήμης (με ανώτερο το 4GB) και ρυθμίστε το ως εικονική μνήμη (swap). Ότι περισσέψει το ρυθμίζετε ως πρωτεύουσα κατάτμηση με σημείο προσάρτησης /home και σύστημα αρχείων XFS ή ext4. Εάν διαθέτετε και windows είστε στις 4 πρωτεύουσες κατατμήσεις (το ανώτερο). Σε περίπτωση που επιθυμείτε να κάνετε κάτι στο μέλλον, μπορείτε να βάλετε το /home σας σε extended κατάτμηση.

6. Ωραία, τώρα κάνατε την εγκατάσταση. Μετά τι;
Εάν δεν ξέρετε πως να κάνετε τις παρακάτω ενέργειες, είτε ρωτήστε στα κανάλια βοήθειας της διανομής, είτε ψάξτε μόνοι σας στο Internet.

Αρχικά προχωρήστε σε αναβάθμιση-ενημέρωση. Εγκατάσταση codecs.
Στη συνέχεια εγκαταστήστε τα προγράμματα που έχετε σχηματίσει την λίστα στο βήμα 2. Αυτά συνήθως θα τα βρείτε σε γραφικό εργαλείο που έχει η κάθε διανομή. Σε περίπτωση που δεν είναι στα επίσημα αποθετήρια και πρέπει να το κατεβάσετε μόνοι σας, μπορείτε να το κάνετε από την επίσημη ιστοσελίδα του προγράμματος είτε να ρωτήσετε στα κανάλια επικοινωνίας της διανομής.
ΞΕΧΑΣΤΕ τα αρχεία exe. Αυτά πιθανό να τρέχουν με emulators όπως είναι το wine ή το Playonlinux ή Crossover. Το θέμα είναι ότι για να εγκατασταθούν, καλό είναι να ψάξετε πως εγκαθίστανται και εάν όντως θα μπορέσετε να τα χρησιμοποιήσετε.

7. Χρησιμοποιήστε το γραφικό περιβάλλον/διανομή. Μπορεί να κάνετε και χαζομάρες στην αρχή και ίσως να χρειαστεί να το εγκαταστήσετε ξανά. Προσπαθήστε να μάθετε τις ρυθμίσεις, να βρείτε διάφορες λειτουργίες.
Εδώ θα έρθει το τερματικό. Αν θέλετε να μάθετε κάτι παραπάνω, θα το χρειαστείτε εδώ. Αν πάλι θέλετε απλή χρήση του υπολογιστή σας, μπορεί να μην το χρησιμοποιήσετε ποτέ.
Μάθετε τις εντολές της διανομής. Μην προσπαθήσετε να θυμάστε όλες τις εντολές μαζί με τις επιλογές τους. ΜΟΝΟ τις απλές. Οι περισσότερες είναι ίδιες με του cmd των windows. Άλλες έχουν απλά μια λογική που ονομάζονται έτσι.
Μπείτε στο forum και ρωτήστε ή απαντήστε τις ερωτήσεις.

* Δείτε και ένα άρθρο για το ποια είναι η καλύτερη διανομή για νέο χρήστη.

* Μπορείτε να δείτε τις οδηγίες προς ναυτιλομένους για openSUSE.

Καλώς ήλθες στον μαγικό κόσμο του openSUSE. Δεν είναι μια απλή διανομή που θα σε βοηθήσει να χρησιμοποιήσεις τον υπολογιστή σου. Εκτός του προφανούς, θα βρεις σίγουρα διάφορα εργαλεία να δουλέψεις αλλά και μια κοινότητα ατόμων που θα σε ενθουσιάσει. Αφού επέλεξες την διανομή openSUSE, μάθε λίγο για το πως θα το γράφεις σωστά (openSUSE) καθώς και μια μικρή προϊστορία. Πολλοί είναι οι άσχετοι που λένε ότι θέλουν.

Γιατί επέλεξες την διανομή openSUSE; Μερικοί λόγοι υπάρχουν στον Οδηγό προς ναυτιλομένους νέους χρήστες στο openSUSE.

Αρχικά τι έκδοση επέλεξες; Επέλεξες την σταθερή Leap ή την κυλιόμενη Tumbleweed; Να ξεκαθαρίσω λίγο το τοπίο.

1. Και οι δυο, είναι σταθερές εκδόσεις. Η κυλιόμενη δεν είναι η δοκιμαστική της σταθερής (όπως λανθασμένα πιστεύουν μερικοί). Όσοι έχουν δοκιμάσει άλλες διανομές, ΜΗΝ συγκρίνετε τις άλλες διανομές με την openSUSE.
Η Arch Linux είναι κυλιόμενη διανομή. Δεν αποτελεί δοκιμαστική έκδοση κάποιας άλλης "σταθερής" έκδοσης της διανομής.
Η Ubuntu LTS δεν αποτελεί την ανά 5 χρόνια σταθερή έκδοση του Ubuntu και οι ενδιάμεσες αποτελούν τις δοκιμαστικές. Η κοινότητα Ubuntu τις προωθεί εξίσου. Απλά είναι δυο εκδόσεις με διαφορετικό target group.

2. Η άποψη ότι αν βάλεις μια κυλιόμενη έκδοση να περιμένεις να σου σπάσει το σύστημά σου και μετά να βάλεις Ubuntu, την λένε συνήθως άτομα που δεν γνωρίζουν ή τους έχει πει κάποιος έμπειρος φίλος τους (που δεν έχει χρησιμοποιήσει άλλη διανομή εκτός από Ubuntu). Αρχικά για να έχει επιλέξει μια διανομή να έχει κυλιόμενο κύκλο, σημαίνει ότι τα προγράμματα-πακέτα, τα έχει δοκιμάσει σε ένα δοκιμαστικό αποθετήριο, έχει δοκιμαστεί και εφόσων δεν έχει παρατηρηθεί bug, τότε το βγάζουν στην κυκλοφορία στην "σταθερή" εκδοσή τους. Όσον αφορά το Tumbleweed, πριν μπει το πακέτο στο δοκιμαστικό αποθετήριο, δοκιμάζεται πρώτα από ανθρώπινο χέρι και στη συνέχεια απο μηχανή. Όταν μπει στο δοκιμαστικό αποθετήριο (Factory). Όταν δοκιμαστεί από πολλούς χρήστες και είναι ΟΚ για μαζική χρήση, τότε περνάει από έναν έλεγχο από άτομο και στη συνέχεια από μηχανή και τότε περνάει στο αποθετήριο της κυλιόμενης έκδοσης. Αυτό σημαίνει ότι έχει περάσει από πολλούς ελέγχους πριν βγει σε χρήση. Σε περίπτωση που το σύστημά σου έχει πρόβλημα, το πιο πιθανό είναι να έχεις κάποιο conflict με κάποιο από το hardware σου. Καλό θα είναι να κάνεις bug report για να διορθωθεί με την επόμενη αναβάθμιση.

3. Η διανομή openSUSE είναι ξακουστή για το KDE. Η τελευταία σταθερή έκδοση (που έχει την βάση από το εμπορικό κομμάτι της SUSE), έχει αναφερθεί με προβλήματα στο KDE Plasma 5 (αν το γράφω σωστά). Αντιθέτως το GNOME δουλεύει μια χαρά. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μια εξήγηση μπορεί να είναι ότι εμπορική έκδοση SUSE που διατίθεται για desktop υπολογιστές, έχει ως βασικό γραφικό περιβάλλον το GNOME και αυτό έχουν δοκιμάσει και συντηρούν οι υπάλληλοι της SUSE (βέβαια το εμπορικό προϊόν διαθέτει διαφορετική έκδοση GNOME καθώς και μια custom έκδοσή του, σε σχέση με την έκδοση openSUSE Leap). Το KDE από την άλλη δεν το έχει αναλάβει κάποιος υπάλληλος της SUSE να το συντηρεί για το εμπορικό προϊόν SLED.
Αντιθέτως, η έκδοση Tumbleweed παίρνει τις ενημερώσεις επόμενων εκδόσεων, οπότε διορθώνεται πιο γρήγορα ότι bug υπάρχει.
Επομένως, εάν θέλεις να χρησιμοποιήσεις KDE, προτίμησε την Tumbleweed ενώ αν θέλεις GNOME μπορείς να χρησιμοποιήσεις και την Leap. Εάν πάλι θέλεις να χρησιμοποιήσεις άλλο γραφικό περιβάλλον, εξαρτάται εάν θέλεις να έχεις πάντα την τελευταία έκδοση που κυκλοφορεί ή αν σε ενδιαφέρουν μόνο οι ενημερώσεις ασφαλείας.

4. Σε περίπτωση που θέλεις να χρησιμοποιήσεις server, τότε πας καρφωτά σε Leap. Ο λόγος προφανής. Παίρνεις ενημερώσεις ασφαλείας καρφωτά από την SUSE. Ότι παίρνουν οι πελάτες της, παίρνεις και εσύ. Επίσης είναι και μακράς υποστήριξης, οπότε είναι ότι καλύτερο.

5. Πολλοί έχουν διαμαρτυρηθεί γιατί η Leap δεν έχει 32bit έκδοση. Στην χώρα μας έχουμε κατά κύριο λόγο παλιούς υπολογιστές και θα ήταν καλό να χρησιμοποιηθεί μια σταθερή έκδοση με μακρά υποστήριξη, πόσο μάλλον αν αυτά τα παλιά μηχανάκια τα χρησιμοποιούν για μικρο-server. Εδώ υπάρχει ένα δίκιο αλλά η τεχνολογία 32bit έχει παιθάνει. Όλοι προτιμούν την 64bit. Οπότε θα με ρωτήσετε, και εμείς με τα 32bit μηχανάκια, τι θα κάνουμε; Η απάντηση είναι Tumbleweed. Η κυλιόμενη έκδοση βγαίνει και σε 32bit αρχιτεκτονική. Θα βρείτε σε Live μορφή τόσο το KDE όσο και το GNOME. Η αλήθεια είναι ότι για να εκτελέσετε τόσο το KDE όσο και το GNOME θα χρειαστείτε τόσο επεξεργαστική ισχύη όσο και μνήμη. Οι 32bit υπολογιστές δεν διαθέτουν και τα δυο μαζί. Οπότε καλύτερα να επιλέξετε γραφικό περιβάλλον μεταξύ XFCE, LXDE, MATE, Englightenment. Προσωπικά προτιμώ το MATE αν και δεν υπάρχει ως επιλογή στον εγκαταστάτη. Πρέπει να το προσέσετε πριν πατήσετε το κουμπί εγκατάσταση και μετά την επανεκκίνηση να ανοίξετε το YaST και να δηλώσετε το MATE ως γραφικό περιβάλλον. Το Enlightenment είναι αυτό που καταναλώνει την λιγότερη μνήμη.
Παλιότερα υπήρχε ως επιλογή και το αποθετήριο Evergreen, έργο της κοινότητας που είχε στόχο τους servers. Συνήθως κρατούσε ακόμα 1-2 χρόνια μετά τον επίσημο κύκλο ζωής μιας έκδοσης. Τελευταία έκδοση που είχε ανακοινωθεί ήταν η 13.1 αλλά συζητούνται πολλά με την έλευση της Leap.

6. Ο μύθος της μακράς υποστήριξης...
Αυτό είναι μύθος για τους χρήστες. Η μακρά υποστήριξη χρειάζεται ΜΟΝΟ για επαγγελματικό σκοπό. Για server και για κάποιο παραγωγικό μηχάνημα, τα οποία θα σου αποφέρουν χρήματα.
Εγώ που είμαι τελικός χρήστης, θέλω να έχω πάντα το τελευταίο GNOME (μιας και μεταφράζω το GNOME). Παλιότερα χρειαζόταν να βάλω πχ αποθετήρια που είχαν τη νέα έκδοση GNOME και σε αρκετές περιπτώσεις το σύστημά μου χαλούσε. Άλλες φορές χρειαζόταν να κάνω αναβάθμιση σε νέα έκδοση της διανομής. Όσες φορές δοκίμασα σε Ubuntu και Fedora, χρειάστηκε να κάνω φρέσκια εγκατάσταση γιατί το σύστημά μου ήταν υπερβολικά αργό και άλλες φορές δεν άνοιξε καν. Μόνο στο openSUSE κατάφερα να κάνω αναβάθμιση από μια έκδοση σε άλλη χωρίς προβλήματα.
Ας μην πάρουμε εμένα ως παράδειγμα. Δεν έχω δει πολλούς χρήστες που μου λένε θέλω να βάλω την Ubuntu LTS και να την ξεχάσω για τα 5 χρόνια. Στο facebook έχω συναντήσει άτομα που βάζουν την LTS έκδοση την 14.04 την .3 (δηλαδή έχουν βγάλει ένα ενημερωμένο ISO για 3 φορές). Έχω δει μόνο έναν φίλο να έχει εγκαταστήσει την 8.04 στο laptop του και την πήγε τουλάχιστον 4 χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι στα 2 χρόνια μέσο όρο, οι περισσότεροι επιλέγουν να κάνουν αναβάθμιση σε νέα έκδοση (είτε αυτή είναι η κανονική, είτε η LTS). Ο λόγος που το κάνουν είναι οι νέες τεχνολογίες και τα προγράμματα που συνήθως δεν έχει η παλιά LTS.
Στο openSUSE, η Leap έχει πάρει τον κύκλο ζωής του SLE. Τώρα είναι η έκδοση 42.1 που σημαίνει ότι συμβαδίζει με το SLE SP1. Όταν βγει το SLE SP2, θα βγει η επόμενη έκδοση 42.2. Αυτό γίνεται συνήθως ανά 3-5 χρόνια.

Αφού διάβασες όλα τα παραπάνω, εγώ αν ήμουν στην θέση σου, αυτές είναι οι επιλογές μου:

- Server: openSUSE Leap 42.1
- Παραγωγικό μηχάνημα Desktop: openSUSE Leap 42.1 με XFCE ή MATE
- Desktop/laptop: openSUSE Tumbleweed 64bit με GNOME ή KDE
- Παλιό 32bit Desktop: openSUSE Tumbleweed 32bit με XFCE, LXDE, MATE ή Enlightenment (εξαρτάται τον χρήστη)

Ότι και να επιλέξεις, μπορείς να ακολουθήσεις έναν οδηγό πρώτων ενεργειών μετά την εγκατάσταση του Leap.

Είδαμε τις οδηγίες προς ναυτιλομένους νέους χρήστες. Εδώ θα δούμε για τους προχωρημένους. Οι περισσότεροι προχωρημένοι χρήστες χρησιμοποιούν τερματικό. Οπότε ποιες είναι οι βασικές αντίστοιχες εντολές; Να με συγχωρέσουν οι χρήστες των άλλων διανομών. Οι εντολές είναι από ιστοσελίδες που έχω βρει. Δεν γνωρίζω αν ισχύουν 100%


Ubuntu, Debian
Εάν έρχεστε από διανομές βασισμένες σε Ubuntu/Debian, θα συμπεράνετε ότι το openSUSE έχει μια διαφορετική προσέγγιση στο σύστημα αρχείων καθώς και χρησιμοποιεί αρκετά εργαλεία. Το YaST είναι η κύρια διαφορά, όπου γίνονται πολλές ρυθμίσεις του συστήματος. Επίσης δεν χρησιμοποιούμε (ως προεπιλογή) την εντολή sudo για να εκτελέσουμε εντολές διαχειριστή αλλά εισερχόμαστε με την εντολή su ως υπερχρήστες μόνιμα, μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες μας και κλείσουμε το τερματικό.

Διαχειριστής πακέτων

Το zypper μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε γράφοντας ολόκληρη την εντολή είτε συντομογραφία. Παράδειγμα η εντολή εγκατάστασης zypper install είναι ίδια με την εντολή zypper in και η εντολή zypper update είναι ίδια με την zypper up. Ας δούμε την αντιστοιχία των εντολών.

Εντολή Ubuntu/Debian	Εντολή openSUSE
apt-get update	zypper refresh
apt-get -u upgrade	zypper update
apt-get -u dist-upgrade	zypper dist-upgrade
apt-get install clementine	zypper install clementine
apt-get remove clementine	zypper remove clementine
apt-cache search clementine	zypper search clementine
apt-cache showpkg clementine	zypper info clementine
dpkg -l	rpm -qa
dpkg -L	rpm -ql
dpkg -s	rpm -qi
dpkg -S	rpm -qf
adding apt repository in /etc/apt/sources.list	zypper addrepo repository name
apt-get moo	zypper moo

Και λίγο πιο προχωρημένες λειτουργίες:

Εντολή Ubuntu/Debian	Εντολή openSUSE
apt-file search	zypper se
apt-get autoremove	zypper rm –clean-deps package (καθαρίζει μόνο τις εξαρτήσεις καθορισμένου πακέτου)
apt-get clean	zypper clean
apt-get source package	zypper source-install package (εγκαθιστά και τις εξαρτήσεις)
(χρήση chroot)	zypper –root location – λειτουργεί σε διαφορετικό root
cat /var/log/dpkg.log	cat /var/log/zypp/history
apt package locks	zypper addlock/listlocks/removelock
Εγκατάσταση συνιστώμενων πακέτων	zypper install-new-recommends

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι τελευταίες εκδόσεις του Debian αλλά και του Ubuntu έχουν περάσει στο systemd, οπότε δεν έχει νόημα να αναφέρω τις εντολές εδώ.


Fedora
Η διανομή Fedora είναι πολύ κοντά με την διανομή openSUSE. Και οι δυο χρησιμοποιούν αρχεία RPM καθώς επίσης και στις δυο μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει την εντολή yum εάν το θέλει, αλλά εάν θέλετε να είστε γρήγοροι πρέπει να δοκιμάσετε το zypper! Και οι δυο διανομές χρησιμοποιούν systemd.

Διαχειριστής πακέτων

Αν και μπορεί να χρησιμοποιηθεί το yum και στις δυο, οι βασικές διαφορές των δυο διαχειριστών πακέτων είναι οι εξής:

Εντολή Fedora	Εντολή openSUSE
yum makecache	zypper refresh
yum update	zypper update
yum install clementine	zypper install clementine
yum remove clementine	zypper remove clementine
yum search clementine	zypper search clementine
yum clean all	zypper clean

Arch Linux

Η διανομή Arch Linux είναι γνωστή για την απλότητα και για τις κυλιόμενες ενημερώσεις. Η διανομή έχει υιοθετήσει το systemd, οπότε οι εντολές είναι ίδιες.

Διαχειριστής πακέτων

Αν και μπορεί να χρησιμοποιηθεί το yum και στις δυο, οι βασικές διαφορές των δυο διαχειριστών πακέτων είναι οι εξής:

Εντολή Arch	Εντολή openSUSE
pacman -Syy	zypper refresh
pacman -Syu	zypper dist-upgrade
pacman -S clementine	zypper install clementine
pacman -R clementine	zypper remove clementine
pacman -Rsnc clementine	zypper remove –clean-deps clementine
pacman -S clementine (force reinstall)	zypper install –force clementine
pacman -Ss clementine	zypper search clementine
pacman -Sw	zypper source-install (εγκατάσταση πηγαίου αρχείου με τις εξαρτήσεις του)
layman -a repository	zypper ar repository name
Εγκατάσταση συνιστώμενων πακέτων	zypper install-new-recommends

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Η διανομή openSUSE είναι διαθέσιμη με δυο διαφορετικές εκδόσεις. Μια η σταθερή έκδοση (επόμενη σταθερή έκδοση θα είναι η openSUSE Leap 42.1, η οποία θα είναι μακράς υποστήριξης. Δεν έχει καθοριστεί πόσα χρόνια θα διαρκέσει. Είναι μεταξύ 3, 7, 13 χρόνια, ανάλογα με το πόσα χρόνια θα υποστηρίζεται το SLE). Η άλλη έκδοση είναι η κυλιόμενη (rolling) έκδοση openSUSE Tumbleweed. Στην έκδοση αυτή ενσωματώνονται όλες οι τελευταίες εκδόσεις των προγραμμάτων-γραφικών κλπ, αφού πρώτα έχουν περάσει διπλό ανθρώπινο έλεγχο και διπλό μηχανικό έλεγχο.


ΓΡΑΦΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ

Υποστηρίζονται όλα τα περιβάλλοντα. Τα βασικά όμως (ίσως και πιο γνωστά) είναι τα: KDE, GNOME, XFCE, LXDE, Enlightenment, MATE.

Η έκδοση των γραφικών ποικίλει. Στην έκδοση Tumbleweed είναι πάντα η τελευταία έκδοση. Στις σταθερές εκδόσεις θα βρούμε την τρέχουσα έκδοση που κυκλοφορεί από την εκάστοτε κοινότητα.


ΕΡΓΑΛΕΙΑ

Στην διανομή openSUSE διαθέτουμε εργαλεία που βοηθάνε τόσο τους νέους χρήστες όσο και τους πιο προχωρημένους. Ας δούμε ποια είναι αυτά.

YaST

Το πιο γνωστό εργαλείο είναι το YaST2. Το YaST προσφέρει μια σειρά από εργαλεία που μπορείτε να ρυθμίσετε τον υπολογιστή σας. Αυτό που κάνει το YaST ξεχωριστό είναι το γεγονός ότι προσφέρεται τόσο στο γραφικό περιβάλλον όσο και σε περιβάλλον τερματικού (ncurses) καθώς σε περιβάλλον web (με ορισμένους περιορισμούς βέβαια), ώστε να δίνει τη δυνατότητα για απομακρυσμένη διαχείριση του υπολογιστή.

Το YaST είναι πολύ απλό στην χρήση του. Είναι το πρώτο "πρόγραμμα" που συναντάτε κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης της διανομής. Διαθέτει μια πληθώρα από εργαλεία που θεωρούνται βασικά για τον απλό χρήστη. Μπορείτε όμως να εγκαταστήσετε πολύ περισσότερα από το εργαλείο διαχείρισης λογισμικού (βρίσκεται μέσα στο YaST). Θα βρείτε πολλές εκπλήξεις, όπως γραφικό τρόπο ρύθμισης για υπηρεσίες TFTP, squid, ρυθμίσεις DNS, NIS, LDAP, διακομιστών αλληλογραφίας αλλά και kerberos και πολλά πολλά άλλα.



ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΑΚΕΤΩΝ
Η διανομή openSUSE χρησιμοποιεί πακέτα rpm και ως διαχείρισή τους το zypper (τερματικό), το YaST2 (γραφικό) καθώς και τις επιλογές yum, apt4rpm και PackageKit. Το zypper είναι ένα πολύ αποτελεσματικό εργαλείο διαχείρισης πακέτων. Επιλύει τα οποιαδήποτε προβλήματα εξαρτήσεων πακέτων, ίσως καλύτερα από όποια άλλα εργαλεία διαχείρισης πακέτων που κυκλοφορούν, είναι πολύ γρήγορο και με πολλές επιλογές.


patterns
Ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο είναι τα patterns. Είναι αρχεία (scripts ουσιαστικά) που δίνουν την εντολή να εγκατασταθούν πολλά πακέτα μιας ομάδας. Αυτά αναγνωρίζονται με το πρόθεμα pattern-. Στην ουσία εάν θέλετε να εγκαταστήσετε πχ το γραφικό MATE, μπορείτε να δώσετε εντολή να εγκατασταθεί το pattern ώστε να εγκατασταθεί όλο το γραφικό περιβάλλον.
Μια ακόμα λειτουργία του zypper είναι ότι μετά την ενημέρωση ενός πακέτου, κρατάει το τρέχον μέχρι την επόμενη επιτυχή επανεκκίνηση. Με την λειτουργία αυτή μπορείτε πχ να κρατήσετε τους τελευταίους 2 πυρήνες για ένα χρονικό διάστημα που θέλετε (multiversion).


obs και software.opensuse.org
Η λήψη περισσότερων προγραμμάτων μπορεί να γίνει αρχικά από το YaST (διαχείριση λογισμικού). Σε περίπτωση που δεν μπορείτε να βρείτε εκεί αυτό που ζητάτε, μπορείτε να επισκεφθείτε την διεύθυνση software.opensuse.org όπου στην μηχανή αναζήτησης μπορείτε να βρείτε πάνω από 200.000 πακέτα που έχουν κατασκευαστεί στο build.opensuse.org. Η εγκατάσταση πακέτων είναι εύκολη. Γίνεται με την τεχνολογία 1-click install.


Ιδιοταγές λογισμικό και codecs
Όταν εγκαταστήσετε την διανομή, δεν θα μπορείτε να αναπαράγετε μουσική, βίντεο κλπ. Για τον λόγο αυτό υπάρχει η κοινοτική ιστοσελίδα. Επίσης μπορείτε να εγκαταστήσετε τους οδηγούς για NVIDIA και AMD Radeon.


ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ

Το openSUSE Project, δεν είναι απλά μια διανομή. Αποτελείται από πολλά εργαλεία που σκοπό έχουν την εύκολη δημιουργία της διανομής, των πακέτων-προγραμμάτων για προσωπική όσο και για εμπορική ή κοινοτική χρήση. Τα πιο γνωστά εργαλεία είναι το Open Build Service και το Kiwi.

KIWI
Το σύστημα δημιουργίας στιγμιοτύπου openSUSE KIWI παρέχει μια πλήρες λύση δημιουργίας στιγμιοτύπου τόσο σε πλατφόρμες hardware όσο και σε εικονικά συστήματα όπως Xen, Qemu ή VMware. Με το KIWI μπορείτε να κάνετε τα εξής:

* Δημιουργία στιγμιοτύπου διακομιστή που περιέχει τις εφαρμογές που επιθυμείτε.
* Ένα μέσο live με τα πακέτα και το λογισμικό που χρειάζεστε.
* Δημιουργία έτοιμου στιγμιοτύπου εικονικού VMWare.
* Δημιουργία στιγμιοτύπου σκληρού δίσκου με προφορτωμένα όλα τα προγράμματα για το ειδικό hardware.
* Δημιουργία νέου openSUSE project όπως πχ το openSUSE L-i-f-e
και πολλά πολλά άλλα …

Επειδή ορισμένοι βρίσκουν το KIWI λιγουλάκι πολύπλοκο, υπάρχει το πιο εύκολο SUSE Studio το οποίο περιέχει διεπαφή για το KIWI.


Open Build Service (a.k.a OBS)
Το Open Build Service είναι ένα σύστημα που κάποιος μπορεί να κατασκευάσει και να διαμοιράσει πακέτα από την πηγή τους με αυτόματο και αναπαραγώγιμο τρόπο.Μπορεί να φτιάξει κάποιος πακέτα μαζί με τις ενημερώσεις τους, πρόσθετα για πολλές αρχιτεκτονικές αλλά και λειτουργικά συστήματα (ΝΑΙ, δεν κατασκευάζει μόνο για openSUSE). Παρέχεται υπό άδεια GNU General Public License (GPL). Μπορεί κάποιος να πάρει τον κώδικα και να τον χρησιμοποιήσει σε δικό του διακομιστή. Είναι ελεύθερο προς χρήση ακόμα και σε διακομιστές του openSUSE.


openQA
Το openQA αποτελεί ένα πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα δοκιμών ISO των λειτουργικών συστημάτων. Μπορείτε να το βρείτε στην διεύθυνση http://openqa.opensuse.org/.

Αυτό που κάνει ουσιαστικά είναι να συγκρίνει εάν το αποτέλεσμα του τελικού προϊόντος συμβαδίζει με αυτό που έχει προγραμματιστεί στην δοκιμή (από τις υπεύθυνες ομάδες). Η διαδικασία αυτή διενεργείτε δυο φορές. Μια στην αρχή, πριν τα πακέτα εισέλθουν στο αποθετήριο Factory (ενεργούνται δοκιμές) και στη συνέχεια κατά την έξοδό τους για εισαγωγή στην έκδοση Tumbleweed (αφού πρώτα έχουν σταθεροποιηθεί στο αποθετήριο Factory).

Το εργαλείο αυτό είναι διαθέσιμο για όλες τις διανομές. Προς το παρόν προχωρημένα σενάρια δοκιμών υπάρχουν για την διανομή openSUSE ενώ κάποια υπάρχουν και για Fedora. Οι άλλες διανομές έχουν απενεργοποιηθεί διότι δεν υπάρχει κάποιος να συντηρεί τα σενάρια δοκιμών.

Το εγκαταστήσατε, το χρησιμοποιήσατε.
Οι διανομές που χρησιμοποιείτε βασίζονται στην κοινοτική συνεισφορά που προσφέρουν οι χρήστες. Ορισμένες διανομές διαθέτουν μια μεγάλη εταιρία που τους στηρίζει τόσο οικονομικά όσο και με την προσωπική εργασία των υπαλλήλων της (είτε εν ώρα εργασίας είτε κυρίως εκτός ωραρίου). Άλλες διανομές (και project) στηρίζονται αποκλειστικά στην συνεισφορά των χρηστών. Επομένως, εάν θέλετε να χρησιμοποιείτε την διανομή σας με όσο λιγότερα προβλήματα, καλό είναι να συνεισφέρετε και εσείς.

Εδώ θα δούμε που μπορείτε να συνεισφέρετε και εσείς στο openSUSE. Υπάρχουν όλα κάπου συγκεντρωμένα; Σίγουρα υπάρχουν αλλά επειδή είστε νέος χρήστης και συνήθως δεν ψάχνετε μόνος σας, θέλετε κάποιον να σας υποδείξει τι μπορείτε να κάνετε. Καταρχήν πρέπει να απαντήσετε στις εξής ερωτήσεις:

1. Αναφέρετε τι ξέρετε να κάνετε.
2. Ποιος είναι ο στόχος σας μέσα από αυτή την συνεισφορά;
3. Πόσο χρόνο διαθέτετε και πως θέλετε να βοηθήσετε;

Πάμε να δούμε:

1. Τι ξέρετε να κάνετε

Αυτή είναι ίσως η κυριότερη απορία που θα σας οδηγήσει στο επόμενο βήμα.
- Είστε τελικός χρήστης και κάνετε καθημερινή χρήση του υπολογιστή (πχ Office, Internet, φωτογραφίες, skype κλπ);
- Είστε φοιτητής και είτε έχετε εργασία, είτε θέλετε να μάθετε κάτι παραπάνω για λειτουργικά συστήματα/γλώσσες προγραμματισμού;
- Είστε φοιτητής και θέλετε να βγάλετε κάποια φράγκα;
- Είστε προγραμματιστής;


2. Τι θέλετε να προσκομίσετε από αυτή την συνεισφορά;

Υπάρχουν πολλά που μπορείτε να πάρετε μέσα από την συνεισφορά. Μερικά από αυτά είναι:
- Το κυριότερο είναι να έχετε όσο πιο ολοκληρωμένο λειτουργικό σύστημα στον υπολογιστή σας, ΔΩΡΕΑΝ.
- Το αμέσως πιο σημαντικό είναι η γνώση που θα αποκομίσετε από την ενασχόλησή σας. Μπορείτε να μάθετε κάποια γλώσσα προγραμματισμού ή να τελειοποιήσετε αυτήν που ήδη γνωρίζετε. Μπορείτε να μάθετε πως να στήνετε κάποιον server μαζί με κάποιο πρόγραμμα (πχ ownCloud).
- Μέσα από την γνώση που θα αποκτήσετε, μπορείτε να συμμετάσχετε σε κάποια εργασία μέσα από την συμμετοχή του project στο Google Summer of Code. Με την συμμετοχή σας κερδίζετε αφενός χρήματα (προς το παρόν είναι 5500$) αλλά και αναγνώριση στο βιογραφικό σας.
- Χρησιμοποιήστε ΔΩΡΕΑΝ τα εργαλεία που προσφέρει η διανομή προς όφελός σας. Μπορείτε να προσφέρετε το αποτέλεσμα του project σας στην κοινότητα ώστε να ωφεληθούν όλοι, αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα εργαλεία για να βγάλετε εισόδημα.

Ίσως να αναρωτηθείτε, γιατί να συνεισφέρετε σε μια διανομή (openSUSE) πίσω από την οποία υπάρχει μια εταιρία (SUSE) που θα έχει ώφελος; Η ΜΟΝΗ απάντηση είναι ότι σας προσφέρει ΔΩΡΕΑΝ μια αξιόπιστη λύση χρήσης του λειτουργικού συστήματος στον υπολογιστή σας.

Στο openSUSE έχουμε και προσφορά swag (αυτοκόλλητα, μπλουζάκια, USB, DVD κλπ). Εάν έχετε προσφορά στο openSUSE, μπορείτε να ζητήσετε χρήματα από το Travel Support Program όταν εκπροσωπείτε το openSUSE σε εκδηλώσεις, είτε στο εσωτερικό, είτε στο εξωτερικό. Επίσης μπορείτε να ζητήσετε χρήματα για την παραγωγή υλικών προώθησης (Local Material Production Reimbursement). Είναι πιο φθηνό από το να σας στείλουν υλικά με ταχυδρομείο-μεταφορική.
Όλα αυτά κοστίζουν. Σίγουρα δεν είναι "κίνητρο" για κάποιους να συμμετέχουν σε μια κοινότητα ανοικτού λογισμικού. Γι'αυτούς που το κάνουν σαν χόμπι, είναι κάτι.

3. Πόσο χρόνο διαθέτετε και πως θέλετε να βοηθήσετε;

Επειδή η συμμετοχή σε κοινότητες είναι εθελοντική, γίνεται στον ελεύθερο χρόνο του καθενός. Δεν υπάρχει κάποιος που να είναι αρχηγός και να διατάζει τα μέλη (άσχετα αν μερικές φορές ορισμένοι νομίζουν ότι μπορούν να δρουν έτσι). Συνήθως υπάρχει κάποιος συντονιστής που δουλειά του είναι να αναφέρει τα χρονοδιαγράμματα που υπάρχουν πχ μέχρι τη νέα κυκλοφορία διανομής, να ενθαρρύνει τους συνεισφέροντες κα.
Επειδή στα περισσότερα projects υπάρχει "αναρχία" για τον παραπάνω λόγο, υπάρχουν μικρές ομάδες που αποφασίζουν για πιθανές προστριβές, επαφή με την εταιρία που χρηματοδοτεί το project κλπ. Στο openSUSE υπάρχει το openSUSE Board.

Τώρα πως μπορείτε να συνεισφέρετε; Μερικοί τρόποι είναι οι εξής (αφού αναμιχθείτε μπορείτε να βρείτε και άλλους τομείς συνεισφοράς):

- Αν είστε τελικός χρήστης, μπορείτε να βοηθήσετε στην προώθησή του. Πως μπορείτε να το κάνετε αυτό;
* Πείτε σε φίλους/φίλες τα προτερήματα. Που θα τα βρείτε; Δείτε το Why openSUSE και το Talking Points. Εάν έχετε απορίες, μπορείτε να ρωτήσετε στην οργανωμένη κοινότητα ή στο άτομο που σας βοήθησε στην επιλογή-εγκατάσταση του openSUSE.
* Εάν έχετε blog, μπορείτε να γράψετε άρθρα σχετικά με την εμπειρία σας ως νέος χρήστης. Θα βοηθήσει πολλούς νέους χρήστες που εισέρχονται στον κόσμο του openSUSE αλλά και αυτούς που φοβούνται την μετάβαση.
* Συμμετέχετε σε εκδηλώσεις-συνέδρια που συμμετέχει η κοινότητα openSUSE.
* Οργανώστε-συμμετέχετε σε release parties.
* Συμμετέχετε στην ομάδα προώθησης στα social media.
Για όλα τα παραπάνω (και όχι μόνο) στείλτε ένα μήνυμα στην λίστα ώστε να σας βοηθήσει κάποιος πιο έμπειρος.

- Αν γνωρίζετε μια ξένη γλώσσα (στην περίπτωσή μας Αγγλικά), μπορείτε να συνεισφέρετε στην μετάφραση τόσο της διανομής όσο και στην μετάφραση wiki ή marketing materials. Ο λόγος που ΠΡΕΠΕΙ να είναι όσο το δυνατόν σωστά μεταφρασμένα όλα είναι για να το χρησιμοποιήσουν και άτομα που δεν γνωρίζουν Αγγλικά (όπως μικρά παιδιά ή μεγάλοι σε ηλικία).
Εγγραφείτε στην λίστα opensuse-translation-el+subscribe@opensuse.org και συστηθείτε στην Ελληνική κοινότητα. Ρωτήστε κάτι που δεν έχετε καταλάβει στις παραπάνω σελίδες. Θα σας καθοδηγήσουν οι συντονιστές των μεταφράσεων.

- Εφόσον έχετε εξοικειωθεί με την χρήση του συστήματος και έχετε διαβάσει κάποια άρθρα ή και λύσεις σε πιθανά προβλήματα, μπορείτε να γράψετε εγχειρίδια στο forum ή να λύσετε απορίες που υπάρχουν σε forum, λίστα, social media.

- Η υποβολή Bug είναι ίσως η κυριότερη εργασία που ζητούν όλοι οι προγραμματιστές. Θέλουν να τους βοηθήσουμε να ανακαλύψουν τα σφάλματα που πιθανό να υπάρχουν. Ίσως να μην μπορούν να τα ανακαλύψουν μόνοι τους λόγω διαφορετικού hardware. Οπότε υποβάλλοντας το bug, μπορούν να σας καθοδηγήσουν να τους δώσετε τα στοιχεία που απαιτούνται ώστε να το διορθώσουν στην επόμενη αναβάθμιση. Δείτε ένα FAQ που απαντάει σε πολλά ερωτήματα. Καλό θα είναι να μάθετε πως να υποβάλετε τα bugs όσο το δυνατό καλύτερα. Στη συνέχεια να μάθετε σε άλλους χρήστες να κάνουν το ίδιο.

- Εάν ενδιαφέρεστε για κάποιο project, εγγραφείτε στην αντίστοιχη λίστα, παρακολουθήστε τις συζητήσεις, συστηθείτε και ρωτήστε που μπορείτε να βοηθήσετε.

- Δείτε στην κατηγορία των Portals και δείτε εάν σας ενδιαφέρει κάποιο project (πχ γραφικό περιβάλλον KDE/GNOME/Enlightenment/MATE κλπ). Εγγραφείτε στα κανάλια επικοινωνίας και δείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε.

- Εάν σας ενδιαφέρει να συμμετάσχετε είτε ως φοιτητής είτε ως mentor στο Google Summer of Code, μπορείτε να διαβάσετε το GSoC wiki ή πιο αναλυτικά στην http://101.opensuse.org/. Παρακολουθείτε την λίστα opensuse-project@o.o και αναμιχθείτε.

- Εάν σας ενδιαφέρει το πακετάρισμα των προγραμμάτων (που πιθανό να υπάρχουν σε άλλες διανομές), μπορείτε να γίνεται ενεργοί στο open build service σε κάποιες ομάδες που υπάρχουν (πχ των GUI) ή ακόμα και να αναμιχθείτε στην διαδικασία δημιουργίας της διανομής (Leap ή Tumbleweed).

Αφού λοιπόν έχετε επιλέξει έκδοση και γραφικό περιβάλλον ανάλογα με τις ανάγκες σας, έχετε ακολουθήσει και κάποιες προτεινόμενες ρυθμίσεις, είστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσετε το openSUSE.

Ή μήπως όχι;
Αν είστε τυχερός, θα αναγνωριστούν όλες οι συσκευές σας και θα παίξουν μια χαρά. Αν έχετε την ατυχία μια συσκευή σας να μην παίζει out of the box αλλά να χρειαστεί να πειράξετε κάποιες ρυθμίσεις (πχ αν έχετε Bumblebee ή αν έχετε κάποια ασύρματη κάρτα Broadcom).
Που θα βρετε βοήθεια; Οι νέοι χρήστες θα τηλεφωνήσουν στο άτομο που τους βοήθησε στην εγκατάσταση (ή το εγκατέστησε γι'αυτούς). Όμως αφενός το άτομο αυτό έχει και προσωπική ζωή και δεν θα είναι συνέχεια με το παραμικρό δίπλα σας (και χωρίς να τον πληρώνετε ένεκα της φιλίας σας), αφετέρου δεν θα γνωρίζει και όλες τις πιθανές αστοχίες υλικού σας.

Η καλύτερη λύση είναι να επικοινωνήσετε με όλα τα κανάλια επικοινωνίας της κοινότητας. Άλλωστε σε αυτό σε ωθεί και ο φίλος σας. Απλά πρέπει να συνηθίσετε σε αυτόν στον τρόπο επίλυσης προβλημάτων. Δεν γίνεται για να σας παιδέψει. Γίνεται για τον λόγο ότι σίγουρα θα δουν την ερώτησή σας περισσότεροι αλλά και πιο έμπειροι από τον φίλο σας αλλά και πιθανό το πρόβλημά σας να το αντιμετωπίζει και άλλος ή να το αντιμετωπίσει στο μέλλον. Οπότε θα είναι ευκολότερα γι'αυτόν να βρει την λύση. Αυτός είναι ο απειροελάχιστος τρόπος να συνεισφέρετε στην κοινότητα.


ΤΡΟΠΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
1. Λίστα αλληλογραφίας.
Καταρχήν θα σας ωθήσει να γραφτείτε στην λίστα αλληλογραφίας. Τι είναι αυτό; Μπορείτε να στείλετε σε μια ηλεκτρονική διεύθυνση την ερώτησή σας και σας απαντάει όποιος το δει και το γνωρίζει. Επίσης είναι και ο τρόπος επικοινωνίας-ανακοινώσεων της κοινότητας.

Στείλτε μηνήματα στην opensuse-el@opensuse.org
Πρέπει να κάνετε εγγραφή αποστέλλοντας ένα κενό μήνυμα στο
opensuse-el+subscribe@opensuse.org

και να ακολουθήσετε τις οδηγίες.
Θυμηθείτε ότι τα μηνύματα που στέλνετε πρέπει να είναι απλό κείμενο txt. Δείτε τις ρυθμίσεις του προγράμματος e-mail.

2. Forum
Τεχνικά, η καλύτερη κίνηση για επίλυση προβλημάτων είναι το Forum. Εκεί χρησιμοποιώντας τις κατηγορίες, ταξινομούνται οι ερωτήσεις-απαντήσεις καλύτερα. Επίσης είναι πιο εύκολο να βρει κάποιος άλλος με το ίδιο πρόβλημα, την απάντηση γι'αυτόν.
Κάνε μια εγγραφή στο http://forums.opensuse.org/ και στη συνέχεια μετακινήσου στο ελληνικό κομμάτι.
Δυστυχώς δεν έχει ιδιαίτερη κίνηση και ίσως αργήσει η απάντηση.

3. IRC
Αυτός ο τρόπος είναι ιδιαίτερα παλιός αλλά αρκετά αποτελεσματικός. Δεν έχει το πλεονέκτημα της αναζήτησης-καταλογοποίησης. Προτιμήστε τη λίστα και το φόρουμ,
Η κοινότητα έχει δικό της κανάλι το #opensuse-el @ Freenode

Μπορείτε να μπείτε με το πρόγραμμα IRC που χρησιμοποιείτε ή αν δεν κατέχετε το άθλημα, μπορείτε να μπείτε με το Web Interface στο Freenode.

Κάνετε την ερώτηση εκεί και περιμένετε. Εάν είναι κάποιος διαθέσιμος εκείνη τη στιγμή, θα σας απαντήσει. Δυστυχώς δεν είμαστε όλοι 24ώρες μέσα στο κανάλι για να απαντήσουμε, οπότε εάν δεν πάρετε απάντηση, μην εκνευριστείτε. Απλά χρησιμοποιείστε τους άλλους τρόπους (προτιμότερα τους παραπάνω). Στο κανάλι αυτό μπορείτε να μπείτε και απλά για να μιλήσετε με κάποιον, χωρίς να έχετε κάποιο πρόβλημα με τον υπολογιστή σας. Το κανάλι χρησιμοποιείται για τις συναντήσεις της κοινότητας για να οργανώσουμε εκδηλώσεις ή κάποιο θέμα που απασχολεί την κοινότητα.

4. Facebook
Το facebook είναι ίσως ο πιο διαδεδομένος τρόπος (το βλέπω και σε άλλες κοινότητες ανοικτού λογισμικού) για επίλυση των προβλημάτων τους. Ο λόγος είναι κυρίως γιατί το χρησιμοποιούν καθημερινά στην προσωπική τους ζωή και είναι πολύ εύκολο να μπουν στα κανάλια επικοινωνίας.
Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι θα δουν την ανάρτησή σας περισσότερα άτομα και ίσως να βρείτε την λύση σε δευτερόλεπτα. Το αρνητικό είναι ότι η λύση που δώθηκε στο πρόβλημά σας, θα χαθεί μετά από ένα σχετικά μεγάλο αριθμό posts. Οπότε ακόμα και εσείς να θέλετε να ακολουθήσετε την ίδια οδό (πχ μετά από πιθανό format) να μην μπορείτα να βρείτε τις ενέργειες που κάνατε. Επειδή το αρνητικό είναι πιο σημαντικό από το θετικό, γι'αυτό συστήνεται καλύτερα το forum. Αν θέλετε, μπορείτε να ανοίξετε το πρόβλημά σας στο forum, να το μεταφέρετε στο facebook και όταν βρεθεί η λύση, να μεταφέρετε την λύση από το facebook στο forum.

Τα ελληνικά κανάλια επικοινωνίας είναι:
* Facebook group
* Facebook page

Η σελίδα έχει αναρτήσεις νέων που αφορούν την διανομή και την κοινότητα ενώ η περισσότερη συζήτηση γίνεται στην ομάδα (group). Εδώ μπορείτε να βρείτε και φωτογραφίες από την δράση της κοινότητας.

5. Google Plus
Το ίδιο γίνεται και με το Google Plus. Αν και "θεωρητικά" πρέπει να έχει μεγαλύτερη κίνηση, στην πραγματικότητα υστερεί σε σχέση με το facebook.
Στην "κοινότητα", υπάρχει η δυνατότητα κατηγοριοποίησης του κάθε post που κάνετε. Οπότε θεωρητικά μπορεί κάποιος να βρει κάποια απάντηση που αφορά ένα κάτι συσκεκριμένο (πχ Hardware). Αλλά και πάλι δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο.

Τα ελληνικά κανάλια επικοινωνίας είναι:
* Σελίδα στο Google Plus (ενημερώνει για τα νέα της κοινότητας)
* Κοινότητα στο Google Plus

Επίσης, εδώ μπορείτε να βρείτε και φωτογραφίες από την δράση της κοινότητας.

6. Twitter
Εδώ είναι σίγουρα ότι δεν πρόκειται να λάβετε κάποια απάντηση επι τεχνικού θέματος. Το twitter είναι κυρίως για την ενημέρωση των μελών της κοινότητας.
Προσθέστε την κοινότητα: @opensuse_gr

7. Wiki
Το wiki δεν είναι τρόπος επικοινωνίας. Θα βρείτε αρκετά άρθρα που είναι μεταφρασμένα από τα αγγλικά από μέλη της κοινότητας. Θα βρείτε αρκετές λύσεις σε πιθανά προβλήματά σας.
Ξεκινήστε από την αρχική σελίδα (μιας και είναι πολλές οι σελίδες που έχουν μεταφραστεί):
https://el.opensuse.org/Main_Page

Εάν θέλετε να γράψετε-διορθώσετε κάτι, μπορείτε να το κάνετε με τον λογαριασμό που αποκτήσατε στο forum.

Η διανομή Arch Linux έχει την καλύτερη τεκμηρίωση από όλες τις διανομές (ακόμα και από την δημοφιλή Ubuntu). Οπότε οι περισσότεροι κοιτάμε και προς τα εκεί για πιθανές λύσεις στα προβλήματα.


ΤΡΟΠΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ
Μπορεί στην Ελληνική κοινότητα να υπάρχουν αρκετοί που μπορούν να σας λύσουν κάποιο πρόβλημά σας, τις περισσότερες φορές δεν μπορείτε να τους βρείτε λόγω εργασίας τους ή προσωπικής τους ζωής. Οπότε μια λύση είναι να προσφύγετε στα μέσα επικοινωνίας στα Αγγλικά. Θα παραθέσω τα βασικότερα κανάλια.

1. Λίστα αλληλογραφίας
Οι περισσότερες γενικές συζητήσεις γίνονται στην opensuse@opensuse.org (opensuse+subscribe@opensuse.org). Έχετε υπόψιν ότι θα σας έρχονται πολλά e-mails γιατί είναι ίσως η πιο ενεργή λίστα.

Γενικά πρέπει να εγγραφείτε και στην opensuse-project@opensuse.org. Εκεί συζητώνται σχεδόν τα πάντα που αφορούν την οργάνωση της κοινότητας.

2. Forum
Όσον αφορά το forum, έχετε εγγραφεί παραπάνω.
http://forums.opensuse.org/
Μπορείτε με τα ίδια στοιχεία να γράψετε και στο αγγλικό forum.

3. IRC
Κάποια κανάλια επικοινωνίας είναι το #suse και #opensuse για τεχνική υποστήριξη και το #opensuse-project όπου διεξάγονται γενικές συζητήσεις για την κοινότητα.

4. Facebook
Και στο facebook υπάρχει σελίδα και ομάδα. Στην ομάδα ίσως να μπορέσετε να βρείτε κάποια γρήγορη λύση στο πρόβλημά σας. Οι περισσότεροι όμως "παίζουν" εκεί μέσα. Η σελίδα είναι κλασικά ενημερωτική.

* Ομάδα
* Σελίδα

5. Google Plus
Το ίδιο ισχύει και εδώ. Υπάρχει η σελίδα και η κοινότητα.

* Σελίδα στο Google Plus (ενημερώνει για τα νέα της κοινότητας)
* Κοινότητα στο Google Plus

Όταν λέμε i3 σίγουρα δεν εννοούμε τύπο επεξεργαστή. Ο i3 είναι ένας διαχειριστής παραθύρων. Λιτός αλλά σούπερ γρήγορος σε ότι και να κάνετε. Οπότε όσοι ρωτάτε τι να εγκαταστήσετε σε παλιό laptop, να τι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε. Σίγουρα θέλει να μάθετε να χειρίζεστε το πληκτρολόγιο (τα πλήκτρα που χρησιμοποιεί) αλλά όταν γίνει αυτό, θα εκπλαγείτε. Κάτι που ίσως να μην σκεφτήκατε ακόμα, δεν θα μπορεί να δει τα αρχεία σας κάποιος που δεν γνωρίζει τι είναι αυτό που βλέπει στην οθόνη του.

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Η εγκατάσταση είναι εύκολη, μέσα από την εντολή:


ή από το 1-click-install (ανάλογα με την έκδοση που έχετε):

https://software.opensuse.org/package/i3


ΧΡΗΣΗ

Όταν εκκινήσει για πρώτη φορά, θα δείτε ένα παράθυρο που θα σας ρωτήσει ποιο πλήκτρο επιθυμείτε να χρησιμοποιήσετε ως mod. Μπορείτε να επιλέξετε μεταξύ του ALT και του SUPER/WINDOWS (προσωπικά χρησιμοποίησα το alt).

Δείτε μια ολοκληρωμένη εικόνα χρήσης των πλήκτρων με το $mod (Alt):





Γενική χρήση

$mod+Enter --> ανοίγει το τερματικό
$mod+d --> ανοίγει το dmenu (εκκινητής προγραμμάτων με δακτυλογράφισή τους)
$mod+r --> κατάσταση αλλαγής μεγέθους
$mod+shift+e --> έξοδος i3
$mod+shift+r --> επανεκκίνηση i3 στο σημείο που ήσασταν
$mod+shift+c --> επαναφόρτωση του αρχείου ρυθμίσεων
$mod+shift+q --> κλείνει το παράθυρο (εάν το υποστηρίζει η εφαρμογή)

Παράθυρα

$mod+w --> εμφάνιση με μορφή καρτελών
$mod+e --> οριζόντια και κάθετη μορφή εμφάνισης παραθύρων
$mod+s --> εμφάνιση στοίβας (το ένα παράθυρο κάτω από το άλλο)
$mod+f --> πλήρης οθόνη

Μετακίνηση παραθύρων

$mod+shift+ --> Μετακίνηση των παραθύρων στην κατεύθυνση που θέλετε (J,K,L,; αλλά δουλεύουν και τα βελάκια)

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στην τεκμηρίωση για τον χρήστη.

Εκτός των παραπάνω, μπορείτε να καθορίσετε σε ποια επιφάνεια εργασίας θα ανοίγει το κάθε πρόγραμμα. Αυτό μπορείτε να το δείτε στην τεκμηρίωση χρήστη.

Πως φαίνεται όταν εκκινεί;


ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ:

1. Γλώσσα.
Επειδή η γλώσσα δεν εμφανίζεται στην μπάρα και δεν μπορείτε να αλλάζετε την γλώσσα πληκτρολογίου με ένα κλικ, αναγκαστικά πρέπει να το κάνετε από το πληκτρολόγιό σας.

Υπάρχουν δυο λύσεις (επιλέξτε ότι σας δουλέψει).

Η πιο σωστή είναι να μπει στο Xorg. Ανοίξτε το αρχείο:


Και φροντίστε να έχει τις παρακάτω γραμμές (αλλάζει με alt+shift. Προτιμήστε αυτό εάν έχετε βάλει ως mod πλήκτρο το SUPER/WIN):


Η άλλη λύση είναι να βάλετε μια γραμμή στο bashrc.


και προσθέστε την γραμμή (εδώ χρησιμοποιούνται τα πλήκτρα win+space. Προτιμήστε αυτά εάν έχετε βάλει ως mod πλήκτρο το alt):


Σε αυτή την περίπτωση για να δουλεύει, ίσως χρειάζεται να ανοίγετε το τερματικό κάθε φορά που κάνετε είσοδο στο i3.

2. Δίκτυο
Για την ασύρματη σύνδεση δικτύου χρησιμοποιήστε το NetworkManager.

Δείτε την κατάσταση του wifi


Για ενεργοποίηση/απενεργοποίηση (συνήθως είναι ενεργό)


Για να πάρετε μια λίστα με τα ασύρματα που βρίσκονται γύρω σας.


Για να συνδεθείτε στο ασύρματο που θέλετε (εάν δεν έχει κωδικό, παραλείπετε μετά το password):


Για αναλυτικότερες πληροφορίες, δείτε στο wiki.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ i3
* openSUSE wiki page
* Ιστοσελίδα i3
* Τεκμηρίωση χρήστη
* Reference card

As I previously wrote, I went to Athens to attend the FOSSCOMM annual conference.

I applied to present something related to openSUSE (I was at the booth) and also to ownCloud.

openSUSEKick off the conference, my presentation was about my favourite version, openSUSE Tumbleweed. I used the structure of Richard's article.
The audience was aproximately 20 people. Actually it was the first presentation of the day, right after keynote (at the other room). The good thing was that more came at the booth and they were asking about Tumbleweed and Leap.
We had limited amount of swag to give away.

Here you can find the presentation file. Feel free to use it.

Picture:

ownCloudPresentation was pretty interesting. I had the main room and the audience was about 50 people. I showed what is cloud, why we use it, what is good and what is bad cloud service and what's cool with ownCloud. I showed what's new on version 9.0. Right after the presentation I was asked about encryption (files and mails). Is it on server side or on sender side?
I had some leaflets and stickers with me. I left them at the registration desk and some at other booths, so if anyone was insterested on ownCloud, he/she could find me at the openSUSE booth.

Here is the presentation file (it's the same that we all use + conference promo).

Some pictures:



For more pictures you can check:
1. openSUSE album
2. ELLAK report
3. FOSSCOMM facebook event
4. FOSSCOMM instagram

Είδαμε σε προηγούμενη ανάρτηση πως μπορούμε να φτιάξουμε ένα multiboot usb, να βάλουμε πολλές διανομές σε ένα μεγάλο USB. Το πλεονέκτημα του τρόπου αυτού είναι ότι κάθε φορά που έχουμε νέα έκδοση του ISO, απλά αλλάζουμε το αρχείο ISO διατηρώντας το ίδιο όνομα.

Ένα εργαλείο που χρειάζεται πολύ στους "κομπιουτεράδες" φίλους μας είναι το ISO του Hirens. Για το τι περιέχει, μπορείτε να δείτε στην διεύθυνση http://www.hirensbootcd.org/.

Πάμε να δούμε πως μπορούμε να βάλουμε το Hirens αφού έχουμε προσθέσει όλα τα ISO με τον τρόπο που παρουσιάζεται στην αρχική δημοσίευση.

1. Κατεβάστε το ISO (προς το παρόν αυτή είναι η έκδοση).


2. Αποσυμπιέστε το αρχείο Hirens.BootCD.15.2.zip.

3. Ανοίξτε το ISO με το πρόγραμμα αποσυμπίεσης. Αυτό που χρειάζεται είναι να αποσυμπιέσετε τον φάκελο HBCD.


4. Αντιγράψτε τον φάκελο HBCD μέσα στο root του USB που έχετε δημιουργήσει (δείτε προηγούμενη ανάρτηση).

5. Μπείτε μέσα στον φάκελο HBCD/Dos/ και αποσυμπιέστε το αρχείο dos.gz. Θα εμφανιστεί το αρχείο dos.img


6. Προσαρτήστε το αρχείο dos.img (υπάρχει το Disk Image Mounter) και αντιγράψτε το αρχείο grub.exe στο root του USB.


7. Το USB σας πρέπει να περιέχει τους καταλόγους και αρχεία:



8. Τώρα πρέπει να εισάγετε το menuentry για το Hirens στο grub.cfg.


(linux16 έως menu.lst" είναι μία γραμμή)

Πηγές
AskUbuntu
Powerful USB stick : Grub2 booting Mint, Tails and Hirens + (storages NTFS and ext4 LUKS encrypted)

Πολλοί νέοι χρήστες με ρωτάνε ποια ειναι η διαφορά μεταξύ openSUSE και SUSE.

Πολύ σύντομα, η διαφορά είναι η εξής:

SUSE είναι το εμπορικό-εταιρικό προϊόν της διανομής Linux. Με λίγα λόγια, πληρώνεις για την υποστήριξη των υπολογιστών.
Υπάρχουν 2 εκδόσεις του.

– SUSE Linux Enterprise Desktop (αφορά υπολογιστές εργασίας)
– SUSE Linux Enterprise Server (αφορά διακομιστές)

openSUSE είναι η κοινοτική έκδοση. Είναι ελεύθερη προς λήψη και χρήση από όλους. Ότι συμβαίνει στην κοινοτική έκδοση, καταλήγει στις εμπορικές εκδόσεις.
Αυτό που γνωρίζουμε μέχρι τώρα για την κοινοτική έκδοση, είναι ότι κυκλοφορεί ανά χρόνο (δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι 8 ή 12 μήνες) και έχει χρόνο επίσημης υποστήριξης, 2 κύκλους ζωής συν 2 μήνες (δηλαδή αν ο κύκλος νέας έκδοσης είναι 8 μήνες, τότε η υποστήριξη είναι 8+8+2=18 μήνες).


Τι είναι η openSUSE 42;

Στο τελευταίο συνέδριο ανακοινώθηκε από τον Richard Brown ότι ο πυρήνας για τα προϊόντα SUSE Linux Enterprise, θα είναι διαθέσιμος για το openSUSE project.

Γιατί ονομάστηκε openSUSE:42; Αρχικά να πω ότι το 42 είναι ιστορικός αριθμός για το SUSE. Η πρώτη έκδοση SUSE που κυκλοφόρησε ήταν η 4.2 (και όχι η 1.0 που θα περιμέναμε). Επίσης η πρώτη έκδοση YaST ήταν η 0.42. Η ονομασία και η έκδοση δεν έχουν αποσαφηνιστεί. Το 42 προέρχεται από το όνομα του project στο open build service.

Στις λίστες διεξάγεται μια συζήτηση πως θα ονομαστεί η νέα έκδοση. Μερικές προτάσεις είναι Leap, Oak και Rock & Roll (σταθερή και κυλιόμενη έκδοση). Δεν έχει αποφασιστεί κάτι ακόμα.

Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η openSUSE 42 έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει περίπου στην εποχή του συνεδρίου SUSECon, 2 – 6 Νοεμβρίου.

Επίσης γνωρίζουμε ότι το openSUSE 42 θα είναι έκδοση τύπου long-term με ενημερώσεις και συντήρηση από την κοινότητα και την SUSE.

Διαβάστε περισσότερα στα νέα του openSUSE.

Οι περισσότερες διανομές έχουν απλοποιήσει τις λειτουργίες τους και έχουν γίνει πολύ φιλικές τόσο στον τελικό χρήστη όσο και στο διαχειριστή συστήματος. Στην διανομή openSUSE υπάρχει το YaST, τόσο σε γραφικό περιβάλλον όσο και σε περιβάλλον τερματικού. Όμως δεν σταματάει εκεί, υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης προγραμμάτων με patterns μέσω τερματικού.

Ένα παράδειγμα για να εξηγήσουμε την έννοια του pattern είναι η εγκατάσταση του LAMP server. Στο Ubuntu η εγκατάσταση γίνεται με την εντολή:


Όταν τελειώσει η εγκατάσταση, θα έχετε ένα πλήρες διακομιστή LAMP.

Η διανομή openSUSE προσφέρει την ίδια λειτουργία με την χρήση των patterns. Ένα pattern μπορεί να εγκατασταθεί με την χρήση του zypper μέσω της γραμμής εντολών. Αυτό θα εγκαταστήσει ένα σύνολο εφαρμογών βασισμένες στο pattern.

Τι είναι το pattern;
Για το openSUSE, τα patterns είναι ένα σύνολο από πακέτα λογισμικού που μπορούν να εγκατασταθούν εύκολα και γρήγορα. Η χρήση των patterns μπορεί να σας εξοικονομήσει αρκετό χρόνο με την εγκατάσταση της συλλογής λογισμικού, χωρίς να χρειάζεται να τα εγκαταστήσετε ένα πακέτο την φορά.

Η δομή της εντολής
Ο τρόπος εγκατάστασης των patterns είναι πολύ απλός. Η δομή της εντολής είναι κάπως έτσι:


Όπου PATTERN είναι το pattern που θα εγκατασταθεί. Στο παράδειγμά μας για τον διακομιστή LAMP, θα εκτελέσουμε την εντολή:


Η παραπάνω εντολή θα εγκαταστήσει όλα τα πακέτα που χρειάζεται να λειτουργήσει ο διακομιστής LAMP.

Τι συμβαίνει όμως με άλλα pattern; Σίγουρα δεν θέλετε να μαντεύετε εάν υπάρχει το pattern του χαρακτηριστικού ή προγράμματος που θέλετε. Για να δείτε τα διαθέσιμα pattern μπορείτε να εκτελέσετε την εντολή:


Η λίστα που θα δώσει είναι μεγάλη:


Με μια σύντομη εντολή, μπορείτε να εγκαταστήσετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω patterns. Να μερικά παραδείγματα:

ΙΣΤΟΡΙΚΟ:
Ο φίλος μου ο Αλέξανδρος μου έδωσε ένα δίσκο για το laptop ώστε να εγκαταστήσω εκεί το Parrot Security, μιας και τελευταία καταπιάνομαι (όσο το επιτρέπει ο χρόνος) και με αυτή την καταπληκτική διανομή. Επειδή παράλληλα ασχολούμαι και με άλλα projects όπως είναι το openSUSE (είμαι member) και το MATE (με μετάφραση και λίγο με προώθηση), θέλησα να κάνω dual boot. Εγκαθιστώ το openSUSE Tumbleweed MATE και στην συνέχεια δοκίμασα να εγκαταστήσω την έκδοση Parrot Secutiry 3.5 με τεράστια αποτυχία (κόλλησε στο GRUB). Δοκίμασα και την Kali Linux με επίσης τεράστια αποτυχία (δεν μπορούσε να βρει το ISO κατά την εγκατάσταση από live USB). Απογοητευμένος λοιπόν, έχω βγάλει το συμπέρασμα (που ισχύει ακόμα και μετά από αυτά που θα πω παρακάτω), οι διανομές βασισμένες στο Debian δεν είναι για εμένα, τόσο για Desktop όσο και για Server περιβάλλοντα.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Η εγκατάσταση όλων έχει γίνει ως εξής:
1. Βγάζω τον δίσκο που έχω στο laptop.
2. Εισάγω τον δίσκο που μου έδωσε ο Αλέξανδρος.
3. Κάνω την εγκατάσταση.
4. Βάζω ξανά τον δίσκο μου στο laptop.
5. Ανοίγω το laptop έχοντας βάλει τον δίσκο σε ένα καλώδιο USB σε SATA που αγόρασα από το ebay.

Είχα εγκαταστήσει στον δίσκο πρώτα το openSUSE Tumbleweed MATE εδώ και πολύ καιρό. Δοκιμάζω λοιπόν να εγκαταστήσω το Parrot Security 3.6 και επιτέλους ολοκληρώνεται η εγκατάσταση. Χαρούμενος, κάνω τις ενημερώσεις και όλα καλά.
Βγάζω τον δίσκο και προσπαθώ να εκκινήσω το openSUSE έχοντάς τον στο εξωτερικό USB. Όλα καλά, ανοίγει.
Προσπαθώ να ανοίξω το Parrot και μου βγάζει το εξής μήνυμα (πάνω-κάτω):


Τι θέλει να μας πει ο ποιητής; Επειδή έκανα εγκατάσταση σε εσωτερικό δίσκο, τον είχε ως sda3. Τώρα είναι sdb3. Πως γίνεται η αλλαγή αυτή; Έψαχνα τα πάντα. Να αλλάξω κάτι στο fstab; Βλέπω το αρχείο αλλά τον δίσκο τον έχει με το UUID του που είναι σωστό.

Kάνω ενημέρωση το openSUSE GRUB


Ανοίγει κανονικά το openSUSE MATE από τον εξωτερικό αλλά το ίδιο με το Parrot.

Πως μου κόβει εμένα και λέω θα κάνω chroot στο Parrot και θα παίξω λίγο με το GRUB.

Δίνω το σετ των εντολών:


Πατώ δυο φορές CONTRO+D (βγαίνει από το chroot και το τερματικό).
Κάνω επανεκκίνηση και βλέπω το GRUB του Parrot. Δοκιμάζω να μπω στο Parrot και μπαίνει κανονικά.
Οπότε λύσαμε το πρόβλημα.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το Debian δεν είναι για εμένα...

Θα έχετε δει πολλές αναρτήσεις με τον τρόπο εγκατάστασης του openSUSE. Ποτέ δεν είδαμε πως μπορούμε να εγκαταστήσουμε το openSUSE (είτε Leap είτε Tumbleweed) με UEFI αλλά ούτε πως μπορούμε να το εγκαταστήσουμε μαζί με Windows 10.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
- Αρχικά κρατήστε ένα αντίγραφο ασφαλείας του δίσκου πριν ξεκινήσετε.
- Εάν έχετε κάποια απορία, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο forum ή στο facebook για να το δουν περισσότερα μάτια και να σας απαντήσουν.
- Εάν ενδιαφέρεστε να κάνετε dual boot με legacy bios, δείτε εδώ (αγγλικά).

Ενδιαφέροντες σύνδεσμοι (στα αγγλικά)
openSUSE:UEFI
BCD System Store Settings for UEFI
Dual booting with Windows 8, not as painful as expected.

Προετοιμασία
1 – Δημιουργία αντιγράφου ασφαλείας του δίσκου με το clonezilla.
2 – Φτιάξτε ή αφήστε ελεύθερο χώρο σε κατάτμηση για να γίνει εγκατάσταση το openSUSE. (Ψάξτε πως γίνεται. Αυτό σίγουρα γίνεται και με το gparted.)
3 – Φτιάξτε ένα UEFI boot usb flash drive με το Rufus.

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Κατεβάστε το DVD ή το Net Install. Η εγκατάσταση είναι ίδια εδώ και πολλές εκδόσεις. Οπότε αυτό που ενδιαφέρει είναι οι κατατμήσεις.
Καλό είναι το BTRFS αλλά συνήθως το χρησιμοποιώ όταν εγκαθιστώ μόνο του το λειτουργικό σύστημα. Δεν ξέρω πως θα συμπεριφερθεί με το dual boot και ειδικότερα με Windows. Οπότε για το παράδειγμα, πατήστε Create Partition Setup… και κάντε αλλαγές.


Πατήστε Create Partition Setup…
Επιλέξτε Custom Partitioning (for experts) και πατήστε Next


Πατήστε Custom Partitioning (for experts)
Πατήστε δεξί κλικ στον δίσκο που θέλετε να εγκαταστήσετε το openSUSE και πατήστε Add Partition
Φτιάξτε μια κατάτμηση swap, περίπου 2-4GB ανάλογα με τη μνήμη RAM που έχετε.


Add Partition
Εάν πρόκειται για δίσκο SSD συνήθως χρησιμοποιώ σύστημα αρχείων ext4. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ότι και το brtfs είναι ΟΚ.
Στο παράδειγμα ο δίσκος έχει σύστημα αρχείων Ext4, και τις παραμέτρους για τον SSD

noatime, discard* (=trim)

Αυτές τις παραμέτρους μπορείτε να τις προσθέσετε στο /etc/fstab αργότερα.


Επεξεργασία fstab
Το επόμενο βήμα είναι το πιο σημαντικό διότι χωρίς αυτό ΔΕΝ θα εκκινήσει ο υπολογιστής σας.
Πατήστε δεξί κλικ στην κατάτμηση Windows EFI κι επιλέξτε Edit


Επεξεργασία fstab
Επιλέξτε Mount partition
Επιλέξτε την κατάτμηση /boot/efi
Πατήστε Finish


Επεξεργασία /boot/efi
Αφού ολοκληρώσετε με τις κατατμήσεις πατήστε Accept. Δείτε μια περίληψη με τις αλλαγές στις κατατμήσεις του παραδείγματος.


Περίληψη αλλαγών κατατμήσεων
Αυτές οι αλλαγές θα γίνουν στις κατατμήσεις. Πατώντας Next θα εφαρμοστούν οι αλλαγές.


Περίληψη αλλαγών κατατμήσεων
Δεν χρησιμοποιούμε το Secure Boot. Απενεργοποιήστε το εδώ:


Αλλάξτε το Secure Boot σε False
Όταν τελειώσει η εγκατάσταση, θα κάνετε επανεκκίνηση και ανοίξτε με Windows.


Boot Menu
Τα Windows θα προσπαθήσουν να εγκαταστήσουν το δικό τους bootloader οπότε δεν θα υπάρχει επιλογή να εκκινήσει ο υπολογιστής σας με openSUSE.

Σε περιβάλλον Windows, ανοίξτε ένα Elevated Command Prompt (ουσιαστικά cmd ως διαχειριστής) και επικολλήστε την παρακάτω εντολή:

Στα ελάχιστα χρόνια ενασχόλησής μου με το ΕΛΛΑΚ, έχω συναντήσει αρκετά άτομα που διαβάζουμε στις ειδήσεις γι'αυτούς. Η ενασχόλησή μου με κοινότητες (openSUSE, GNOME, ownCloud τώρα Nextcloud) αλλά και με αρκετή συνεισφορά τόσο σε προώθηση των projects όσο και μεταφράσεις, με έχουν κάνει σεβαστό και υπολογίσιμο όταν βγαίνω στο εξωτερικό σε συνέδρια. Έχω καταφέρει να είμαι μέλος της κοινότητας openSUSE (από το 2010) ενώ είμαι και μέλος του GNOME Foundation.

Πρώτος διάσημος σε χρονολογική σειρά ήταν το 2010 ο Richard Stallman. Ο Stallman ήταν καλεσμένος του GreekLUG (του οποίου είμαι ιδρυτικό μέλος). Ήταν ίσως η μεγαλύτερη "επιτυχία" μας. Μέχρι τότε συμμετείχαμε σε μικρότερες πανελλαδικές και πολλές τοπικές εκδηλώσεις.

Γενικά έχω συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι δεν πρόκειται να παρουσιαστεί μια σουπερ ντουπερ τεχνολογία που πιθανό να μην γνωρίζουμε. Τις περισσότερες φορές γίνονται απλά για να βρίσκονται από κοντά τα άτομα μιας κοινότητας ώστε να γεμίσουν ενέργεια και να δουλέψουν πιο αποδοτικά για την κοινότητα και το project.

Στο συνέδριο Desktop Summit το 2011 (Βερολίνο), ήταν η πρώτη μου έξοδος σε παγκόσμιο συνέδριο. Εκεί συνάντησα μερικά από τα πιο "γνωστά ονόματα" στον χώρο του ΕΛΛΑΚ. Συμμετείχα στο booth του openSUSE.

Στο συνέδριο αυτό συνάντησα τον Mark Shuttleworth του Ubuntu.



Με την Izabel Valverde και τον Mark Shuttleworth
ΠΑΡΕΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΑΡΚ: Εμφανίστηκε την 2η μέρα το μεσημέρι (την ώρα που όλοι βρισκόταν στο εστιατόριο για μεσημεριανό). Μπαίνοντας στην άδεια αίθουσα παρουσιάσεων, μας χαιρέτησε, σαν να μας γνώριζε. Κατά την αναμονή μας στη σειρά στο εστιατόριο, βρισκόταν πίσω μας. Όταν ήρθε η σειρά του, του ζητήθηκε το κουπόνι φαγητού που μας χορηγούνταν κατά την εγγραφή μας. Επειδή δεν είχε (είπαμε ήρθε αργοπορημένος), αναγκάστηκε να ανέβει στις αίθουσες του συνεδρίου, να κάνει την εγγραφή του και να κατέβει στο εστιατόριο.

Εκεί συνάντησα για πρώτη φορά τον Jos Portvliet. Τότε κατείχε την θέση του community manager για την κοινότητα openSUSE.


Έκτοτε έχουμε συναντηθεί σε άλλα 4 συνέδρια.

Την κοπέλα της φωτογραφίας με τον Mark Shuttleworth ίσως δεν την γνωρίζετε. Είναι η Izabel Valverde από την Βραζιλία. Η Izabel είναι γνωστή από το έργο της τόσο για το openSUSE αλλά κυρίως για το GNOME, τόσο στην χώρα της όσο και στην Λατινική Αμερική. Μιλάμε σχετικά συχνά.

Στο συνέδριο ήταν και ο Federico Mena Quintero. Η Izabel μου πρότεινε να μου τον γνωρίσει αλλά ήμουν τόσο ψαρωμένος, που δεν τον γνώρισα.

Επόμενο συνέδριο που συμμετείχα ήταν στο παγκόσμιο συνέδριο της κοινότητας openSUSE στην Πράγα. Και εκεί συνάντησα κάποιους σημαντικούς αλλά δεν έχω κάπου πρόχειρες φωτογραφίες. Στο συγκεκριμένο συνέδριο συμμετείχαμε περίπου 15 Έλληνες. Κάναμε την προώθηση της υποψηφιότητάς μας για το συνέδριο της επόμενης χρονιάς στη Θεσσαλονίκη.

Μετά από 3 χρόνια πετυχημένης πορείας ως Ελληνική κοινότητα openSUSE, μας ανατέθηκε η διοργάνωση του παγκόσμιου συνεδρίου. Ήταν η πρώτη φορά που η κοινότητα θα διοργάνωνε ένα τέτοιο συνέδριο.

Εδώ συνάντησα τον Ralf Flaxa (όπως λέει και ο τίτλος του, είναι President of Global Engineering at SUSE).


O Rihard Brown είναι πρόεδρος του openSUSE Board. Τον Richard τον συναντώ σε κάθε συνέδριο openSUSE.


Την συμμετοχή του Stefano Karapetsas, του συνεχιστή (μετά τον perberos) του γραφικού περιβάλλοντος MATE, την θεωρώ προσωπική μου επιτυχία. Η συμμετοχή του έγινε στα πλαίσια της προώθησης του MATE στο openSUSE. Ο στόχος επετεύχθη, το MATE είναι πλήρως λειτουργικό στο openSUSE. Μάλιστα το video στο youtube είχε τις περισσότερες θεάσεις ακόμα και από τα παλαιότερα βίντεο. Απ' όσο γνωρίζω, δεν ασχολείται τελευταία πολύ με το project λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων.


Στο συνέδριο της Θεσσαλονίκης συνάντησα ακόμα μια φορά την Izabel Valverde αλλά και άλλα δυο άτομα που δραστηριοποιούνται για το GNOME και το openSUSE στην Ασία. Τον Max Huang και την Inene Chen.


Σε κάθε συνέδριο βρισκόμαστε και με τον Andrew Waafa. Βλέπετε από την φωτογραφία (αλλά αν ψάξετε και άλλες) δεν φοβάται να τσαλακωθεί. Έχει ένα δίκιο πάντως. Και να δείχνεις σοβαρός, δεν κερδίζεις κάτι... ;-)


Την επόμενη χρονιά, το παγκόσμιο συνέδριο openSUSE διοργανώθηκε στο Dubrovnik. Εκεί συμμετείχα ως εθελοντής στην διοργάνωση αλλά οργάνωσα και το booth για το GNOME.

Στο συνέδριο αυτό συνάντησα τον Michael Meeks (γνωστός από την συνεισφορά του τόσο στο GNOME όσο και στο Libre Office).



Άννα, Αποστόλης, Wookey, εγώ, Michael Meeks, Κώστας
Στο ίδιο συνέδριο συμμετείχε από πλευράς GNOME ο Tobias Mueller. Ο Tobi εκείνη την εποχή νομίζω ότι ήταν μέλος του GNOME Foundation Board. Έχει προσφέρει πολλά στην κοινότητα GNOME.


Επόμενο συνέδριο ήταν αυτό του ownCloud το 2015 στο Βερολίνο. Εκείνη την χρονιά έτρεχε ένα marketing project που λεγόταν ownCloud insiders. Μια πλατφόρμα που είχε κάποιες εργασίες του στυλ διαβάστε αυτό το άρθρο και ποστράρετε στα social media ή κάντε μια παρουσίαση. Αυτές οι εργασίες είχαν ως ανταμοιβή πόντους. Οι πόντοι ανταλλάσσονταν με διάφορα "δώρα". Οι περισσότεροι Έλληνες έπαιρναν το Banana Pi. Προσωπικά είχα βάλει στόχο να συμμετέχω στο συνέδριο ΔΩΡΕΑΝ. Και το πέτυχα.

Εκεί συνάντησα το εμπνευστή του ownCloud (αλλά και αργότερα του Nextcloud), τον Frank Karlitschek. Με τον Frank μιλούσαμε μέσω mails μέχρι τότε.


Συνάντησα και έναν φίλο από το openSUSE, τον Klaas Freitag. Ο Klaas έφυγε από την SUSE για να εργαστεί στην εταιρία ownCloud.


Τελευταία συνέδρια που συμμετείχα ήταν το 2016 στο Βερολίνο. Η ιστορία και εδώ περίεργη. Δεν είχα σκοπό να συμμετάσχω επειδή δεν περίσσευαν χρήματα από τον προϋπολογισμό μου. Δέχτηκα πρόσκληση συμμετοχής στο συνέδριο ownCloud από τον Jonathan Kawol, τον νέο community manager του ownCloud, μετά από τα γεγονότα του καλοκαιριού. Το ανέφερα ότι αν μπορεί να καλύψει ένα ποσό, τότε θα μπορέσω να πάω. Μου απάντησε θετικά και ξεκίνησα την αναζήτηση. Έκλεισα αεροπορικό και διαμονή και την ίδια μέρα, το βραδάκι, μου στέλνει πρόσκληση και ο Jos Poortvliet. Του απάντησα ότι εάν έστελνε νωρίτερα, θα μπορούσα να συμμετάσχω και στο συνέδριο του Nextcloud. Μου πρόσφερε να καλύψει τις ημέρες μεταξύ των συνεδρίων αρκεί να αλλάξω το αεροπορικό εισιτήριο. Κατάφερα να το κάνω και μάλιστα το συνολικό ποσό να είναι λιγότερο από αυτό που μου πρότεινε. Οπότε συμμετείχα και στα δυο συνέδρια, γεγονός που ξεκαθάρισε λίγο το τοπίο.

Στο ownCloud συνάντησα τον Cornelius Schumacher, γνωστό από την συνεισφορά του στο KDE (ως προγραμματιστής αλλά και ως πρόεδρος του KDE ev) αλλά για μένα από την συνεισφορά του στο openSUSE.


Στο συνέδριο του Nextcloud συνάντησα την Karen Sandler, την φωνή στα τελευταία βίντεο του GNOME. Την είχα δει και στο Desktop Summit το 2010 όταν ήταν executive director του GNOME Foundation. Με μεγάλη μου έκπληξη, όταν πήγα να την χαιρετίσω λίγο πριν αρχίσει την ομιλία της, μου είπε ότι με γνωρίζει (προφανώς από την συνεισφορά μου στο GNOME).
Όπως είναι λογικό, συνάντησα τον καλό φίλο, Jos Poortvliet και τον ιδρυτή του Nextcloud, Frank Karlitschek.

Αυτούς συνάντησα μέχρι τώρα. Ίσως να λείπει από το κάδρο ο Linus Torvalds. Δυστυχώς βρίσκεται πολύ μακρυά για να τον συναντήσω σε κάποιο συνέδριο-ομιλία. Ποιος ξέρει; Ίσως στο μέλλον τον συναντήσω και αυτόν.

Το ερέθισμα της συγγραφής του παρόντος, ήταν οι απόψεις που εκφράζουν κατά καιρούς πολλοί, άλλοι σχετικοί άλλοι άσχετοι, σχετικά με τις rolling διανομές. Αυτή που έχω βαρεθεί να ακούω είναι "ναι μεν θα έχεις την τελευταία έκδοση του προγράμματος/γραφικού περιβάλλοντος αλλά το σύστημά σου θα είναι ασταθές".


ΔΙΑΝΟΜΕΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ

Για όσους δεν με γνωρίζετε, θα αναφέρω ποιες διανομές έχω χρησιμοποιήσει και ποιες διανομές έχω δοκιμάσει, έτσι ώστε να έχω μια γενική άποψη.

ΒΑΣΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ
- Ξεκίνησα με την Kubuntu 7.10 αλλά μετά από πολλά σφάλματα στην εγκατάσταση (βλέπετε δεν υπήρχε forum ή πολλά βίντεο να δω), πέρασα στην Ubuntu (GNOME) 8.04.
- Χρησιμοποίησα Fedora 13 έως την έκδοση 16 (νομίζω). Εκείνη την εποχή είχα εμπλακεί με την κοινότητα, στην οποία είχα γίνει και Ambassador. Ενώ πολλοί μου λέγανε θα πάρεις το σύστημά σου στα χέρια επειδή η διανομή Fedora χρησιμοποιεί bleeding edge προγράμματα, εγώ ΔΕΝ είχα κανένα πρόβλημα.
- Πέρασα στο openSUSE 11.4 μέχρι την σημερινή έκδοση την 42.1 και κυρίως την rolling την Tumbleweed (θα αναφερθώ παρακάτω).
- Παράλληλα με το openSUSE Tumbleweed, έχω ένα σύστημα με Arch Linux (rolling) εδώ και πολύ καιρό. Επειδή μεταφράζω για το GNOME, πάντα ήθελα να έχω την τελευταία έκδοση για να διορθώνω τα ορθογραφικά λάθη.

ΔΟΚΙΜΑΣΑ
Σε όλη αυτή τη διαδρομή έχω δοκιμάσει είτε σε virtual box, είτε σε live μορφή, είτε εγκατέστησα σε υπολογιστές άλλων τις εξής (όχι χρονολογικά):
- PCLinuxOS: Rolling διανομή βασισμένη στην διανομή Mandriva. Το χαρακτηριστικό της είναι ότι αν και rpm διανομή, χρησιμοποιεί το synaptic, apt-get install κλπ που έχουν συνηθίσει πολλοί από το Debian/Ubuntu. Έχει ένα καλό, μπορείς να φτιάξεις το εγκατεστημένο σου σύστημα σε live μορφή, με μια εντολή τερματικού.
- Linux Mint: Επέλεγα κυρίως την έκδοση με το γραφικό MATE, επειδή μοιάζει με το GNOME 2.x που γνωρίζω πολύ καλά.
- Sabayon: Βασισμένη σε testing αποθετήρια του Gentoo (επειδή δεν έχω δυνατό μηχάνημα για να κάνω compile).
- Antergos: Βασισμένη σε Arch Linux. Είναι αρκετά καλή ετοιματζίδικη του Arch, εάν βαριέσαι να κάνεις εγκατάσταση με το τερματικό.
- Διάφορες Ubuntoειδείς όπως πχ το Bodhi, PearOS, ZorinOS.


ΛΟΓΙΚΗ ΥΠΑΡΞΗΣ ΔΙΑΝΟΜΩΝ ROLLING

Έτσι όπως το καταλαβαίνω εγώ είναι να έχεις πάντα την τελευταία έκδοση των προγραμμάτων/γραφικών που κυκλοφορούν, όταν αυτά έχουν σταθεροποιηθεί, δοκιμαστεί από τους δημιουργούς τους, έχουν περάσει στα στάδια δοκιμών σε ειδικά αποθετήρια των rolling διανομών, και όταν αυτά είναι πλήρως σταθερά, τότε και μόνο τότε περνάνε στα σταθερά αποθετήρια των rolling διανομών.
Οι διανομές rolling, δεν είναι δοκιμαστικές κάποιων LTS διανομών. Αποτελούν από μόνες τους διανομές που χρησιμοποιούν χρήστες με το σκεπτικό εγκατέστησε μια φορά το σύστημά σου και δεν χρειάζεται να κάνεις αναβαθμίσεις από έκδοση σε έκδοση. Αντιπαρέρχεται της LTS λογικής (που αναβαθμίζεις κάθε 3-5 χρόνια στις περισσότερες διανομές). Υπάρχουν βέβαια και LTS κομμάτια στις rolling διανομές, όπως είναι στο Arch ο πυρήνας LTS ή το LibreOffice Still.

Τώρα θα μου πεις, ναι ρε φίλε, αλλά δεν θα πάρεις το μηχάνημά στα χέρια; Από προσωπική πείρα, σας λέω ΟΧΙ. Θα αναφερθώ στις 2 διανομές που χρησιμοποιώ (υπάρχουν και άλλες, όμως δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη για κάτι που δεν έχω χρησιμοποιήσει, όπως κάνουν πολλοί άσχετοι ειδικοί). Αν δεν προσέχεις τι θα εγκαταστήσεις και κατά την αναβάθμιση-ενημέρωση συστήματος, έχεις τις ίδιες πιθανότητες να καταστρέψεις το σύστημά σου εάν είχες το LTS Ubuntu. Πάλι από προσωπική εμπειρία, ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ, δεν πέτυχα την αναβάθμιση εκδόσεων στην Ubuntu αλλά και στην Fedora. Πάντα fresh install.
Είναι οι ίδιες πιθανότητες να κολλήσεις κάποιον ιο στα Windows εάν εγκαθιστάς σπασμένα προγράμματα, αμφιλεγόμενης πηγής, και δεν έχεις ενημερωμένο πρόγραμμα προστασίας από ιούς.


ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΙΑΝΟΜΩΝ

Θα αναφέρω εν συντομία τα δυο παραδείγματα.

openSUSE: Έστω λοιπόν ότι η ομάδα GNOME θέλει να βάλει το νέο GNOME στο Tumbleweed. Η πρώτη διαδικασία είναι ο έλεγχος των πακέτων χεράτα. Αυτό γίνεται τόσο από την ομάδα GNOME, όσο και από ένα άτομο που ελέγχει για την ακεραιότητα των αρχείων (άδεις κλπ). Αφού περάσει, τότε το ενσωματώνουν στο αποθετήριο Factory. Αυτό θεωρείται ως rolling "αποθετήριο"-διανομή, αλλά δεν συνίσταται για καθημερινή χρήση. Εκεί γίνονται όλες οι δοκιμές, εάν δεν περάσει κάποιο πακέτο από εκεί, "επιστρέφει" στον δημιουργό του ώστε να το σταθεροποιήσει-διορθώσει. Οι χρήστες που θέλουν να βοηθήσουν το project, έχουν ένα τέτοιο σύστημα και κάνουν αναφορές σφαλμάτων. Αφού περάσει την διαδικασία σταθεροποίησης στο αποθετήριο Factory, δημιουργείται ένα ISO εγκατάστασης. Αυτό περνάει από έλεγχο από μηχανή με το openQA (διαβάστε περισσότερα για το εργαλείο αυτό). Θα μου πεις, μηχανή είναι, μπορεί να περάσει εύκολα. Δε νομίζω γιατί οι δοκιμές φτιάχνονται από άνθρωπο και ελέγχει φωτογραφίες. Εάν πχ έχουν αλλάξει γραμματοσειρές, ή θέση του πλήκτρου επόμενο, το τεστ θα αποτύχει. Θα πρέπει ο "άνθρωπος" να ξαναδημιουργήσει το τεστ για να περάσει κανονικά. Εφόσον περάσει αυτό το τεστ, τότε είναι έτοιμο προς χρήση από την κοινότητα. Πείτε μου δηλαδή, πέρασε ήδη από 3 δοκιμές από άνθρωπο και μια από μηχανή, έτσι το τελικό προϊόν θα είναι σταθερό ή θα εμφανίζει προβλήματα;

Arch Linux: Την διανομή την χρησιμοποιώ τελευταία και ίσως να κάνω και κάποιο λάθος. Έστω πάλι ότι θέλουμε να εγκαταστήσουμε το GNOME. Οι "γνώστες" του αντικειμένου, το εισάγουν σε ένα αποθετήριο testing. Αυτό προφανώς δεν προτείνεται για productive μηχανήματα. Το έχουν άτομα της κοινότητας που θέλουν να βοηθήσουν στην σταθεροποίησή του. Προσωπικά το έχω δοκιμάσει μόνο σε virtual box. Το GNOME μεταφέρεται στο σταθερό αποθετήριο στην .1 υποέκδοσή του (Χ.ΧΧ.1). Η κοινότητα GNOME, κυκλοφορεί μια έκδοση σε ένα μήνα, ώστε να διορθώσει ότι σφάλματα έχουν ξεφύγει από την κύρια έκδοση. Οπότε οι τελικοί χρήστες του Arch θα έχουν ένα σταθερό σύστημα.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ποιος ο λόγος για έναν τελικό χρήστη (έστω και έμπειρο) να χρησιμοποιήσει ένα "ασταθές" προϊόν ως βασικό σύστημα σε desktop υπολογιστή; Μάλλον αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι rolling διανομές είναι ασταθείς, προφανώς δεν έχουν χρησιμοποιήσει rolling διανομές και βασίζονται ίσως σε αναζητήσεις στο google που αναφέρουν λυμένα προβλήματα (το wiki του Arch Linux είναι το πιο αναλυτικό και αποτελεί πηγή για όλες τις διανομές). Αν ψάξουν όμως για την δικιά τους διανομή θα δουν άπειρα άλυτα προβλήματα. Οπότε μάλλον πρέπει να αναθεωρήσουν (έστω και μέσω google) τις απόψεις τους.

Τελευταία μιλούσα με φίλους στο Skype. Δεν ήταν διαθέσιμο το ομαδικό chat.
Υπάρχουν κάποιες διαθέσιμες εντολές που μπορείτε να ενεργοποιήσετε το chat. Τις εντολές τις εκτελείτε σε οποιοδήποτε παράθυρο (καλύτερα σε κάποιον φίλο σας).

Για να δείτε λεπτομέρειες της σύνδεσής σας:

Για να δείτε που είστε συνδεδεμένοι ήδη:

Το αποτέλεσμα της εντολής /dumpmsnp ήταν

ενώ βρισκόμουν online και μιλούσα κανονικά με όλους εκτός του ομαδικού chat αν και με έδειχνε "LoggedOut".

Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, χρησιμοποιήστε την εντολή:

και επανεκκινήστε το Skype.

Τώρα το αποτέλεσμα της εντολής /dumpmsnp είναι:

Επειδή δεν γνωρίζω τι ακριβώς έγινε, η εντολή /msnp24 είναι σαν να με εμφανίζει online.

Όλοι γνωρίζουμε το FAT32 και NTFS από τα Windows. Τα περισσότερα USB είναι σε NTFS. Όμως μερικοί που δεν χρησιμοποιούν Windows, έχουν γυρίσει τα USB τους σε ext4. USB όχι μόνο τα μικρά αλλά και τους εξωτερικούς σκληρούς δίσκους.
Ποιο είναι το καλύτερο; Ποιο να χρησιμοποιήσω; Την απάντηση εδώ μπορεί να την δώσει ο καθένας για τον εαυτό του.
Αν είναι να χρησιμοποιήσεις το USB σου για να βλέπεις ταινίες στην τηλεόραση ή να μεταφέρεις και αρχεία μεταξύ Windows η λύση είναι προφανής. Αν όμως είναι να χρησιμοποιήσεις το USB σου ΜΟΝΟ στον υπολογιστή σου (ή σε υπολογιστές με Linux), τότε μπορείς να προτιμήσεις και το ext4.

Καλός ο πρόλογος, όμως τι γίνεται εάν μπλέκεται και το MAC OSX; Αντιμετώπισα το πρόβλημα αυτό. Η μια λύση είναι να γυρίσετε το USB σας σε hfs+ το οποίο θεωρητικά το αναγνωρίζει το Linux. Η άλλη λύση είναι να σετάρετε ένα SAMBA σε ένα υπολογιστή (μπορείτε και στο Raspberry Pi) και να βάζετε εκεί τα αρχεία από το MAC OSX και μετά να τα λαμβάνετε πχ από το Linux.
Τέλος η λύση να αγοράσετε ένα πρόγραμμα στο MAC OSX (νομίζω λέγεται Paragon) και να έχετε υποστήριξη σε NTFS και ext4.

Πρόσφατα δοκίμασα το UDF (Universal Disk Format) για το οποίο δεν χρειάζεστε να αλλάζετε δικαιώματα για να έχετε πρόσβαση, μπορείτε να διαχειριστείτε μεγάλα αρχεία αλλά και τόμους (2TB δίσκοι). Το μόνο, ίσως, αρνητικό του είναι ότι δεν μπορείτε να γράψετε σε windows πρίν την έκδοση Vista.

Καταρχήν εγκαταστήστε τα εργαλεία (εάν δεν είναι ήδη εγκατεστημένα).

Στη συνέχεια βρείτε με ποιο χαρακτηριστικό γράμμα αναγνωρίζει το USB σας (πχ έστω sdb).
Μπορείτε να το βρείτε με την εντολή

cat /proc/partitions

Ακολουθεί η διαγραφή του πίνακα κατατμήσεων. Έστω ότι το USB βρίσκεται στο /dev/sdb:


Τέλος διαμορφώστε το USB με το UDF.


Όπου DriveLabel αλλάξτε το με αυτό που θέλετε εσείς.
Εναλλακτικά μπορείτε να προσθέσετε -b 512 ώστε το μέγεθος των μπλοκ του συστήματος αρχείων να είναι το ίδίο με του USB.

Οδηγίες για MAC OSX μπορείτε να βρείτε εδώ.